Lexlege
Twoje konto
  • Prawo w biznesie
  • Podatki i finanse
  • Prawo w praktyce
  • Prawo pracy
  • Nowelizacje i skutki
  • Wzory pism
  • Akty prawne
  • Puls Biznesu
  • Prawo w biznesie
  • Podatki i finanse
  • Prawo w praktyce
    • Prawo karne
    • Prawo cywilne
    • Edukacja
    • Prawo budowlane
  • Prawo pracy
  • Nowelizacje i skutki
    • Omówienie zmian
    • Ostatnie zmiany
    • Najbliższe zmiany
  • Akty prawne
  • Aplikacje prawnicze
    • Nauka do egzaminu - Arslege
    • O aplikacji
  • Urzędnik służby cywilnej
  • Rzeczoznawca majątkowy
  • Wzory pism
  • Wydarzenia
  1. Lexlege
  2. System informacji prawnej
  3. Prawo ochrony środowiska
  4. Tytuł V. Środki finansowo-prawne
  5. Dział III. Administracyjne kary pieniężne
  6. Rozdział 6. Kary pieniężne za uchybienia w zakresie sporządzania strategicznych map hałasu oraz programów ochrony środowiska przed hałasem

Prawo ochrony środowiska

Stan prawny aktualny na dzień: 12.11.2026

Dz.U.2025.0.647.t.j. - Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska

Przejdź do
Wersje aktu
Ucz się z ArslegePobierz PDF

Zaloguj się, aby obserwować akt

Funkcja obserwowania aktów jest dostępna dla zalogowanych użytkowników.

Wersja obowiązująca

Rozdział 6. Kary pieniężne za uchybienia w zakresie sporządzania strategicznych map hałasu oraz programów ochrony środowiska przed hałasem

Art.  315f. Kary pieniężne za nieprzekazywanie danych i informacji lub nieuchwalenie programu ochrony środowiska przed hałasem

  • 1. W przypadku gdy podmiot lub organ, o którym mowa w art. 117a  ust. 1 i 2, nie przekaże Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska danych identyfikujących albo informacji, o której mowa w art. 117a  ust. 4, w terminie, o którym mowa w art. 117a  ust. 3, podlega karze pieniężnej w wysokości 1000 zł za każdy dzień opóźnienia.
  • 2. W przypadku gdy podmiot lub organ, o którym mowa w art. 118  ust. 3, nie przekaże Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w terminie, o którym mowa w art. 118  ust. 4, strategicznej mapy hałasu, zaktualizowanych danych identyfikujących, o których mowa w art. 117a  ust. 8, oraz danych ze strategicznych map hałasu, o których mowa w art. 118a  ust. 2, podlega karze pieniężnej w wysokości 500 000 zł.
  • 3. W przypadku, o którym mowa w art. 118a  ust. 3 pkt 2, karę pieniężną wymierza się w wysokości 20% kary, o której mowa w ust. 2.
  • 4. W przypadku gdy:
    • 1) sejmik województwa nie uchwali w terminie, o którym mowa w art. 119a  ust. 9, programu ochrony środowiska przed hałasem,
    • 2) marszałek województwa nie przekaże Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w terminie, o którym mowa w art. 120  ust. 3, streszczenia, o którym mowa w art. 119a  ust. 2 – podlega karze pieniężnej w wysokości 100 000 zł.
  • 5. Karę pieniężną, w drodze decyzji, wymierza właściwy wojewódzki inspektor ochrony środowiska.
  • 6. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza naruszenie, o którym mowa w:
    • 1) ust. 1 – na podstawie wykazów, o których mowa w art. 117a  ust. 5;
    • 2) ust. 2 i 3 – na podstawie wykazów, o których mowa w art. 118a  ust. 3;
    • 3) ust. 4 – na podstawie powiadomienia, o którym mowa w art. 120  ust. 5.
  • 7. Po stwierdzeniu naruszenia, o którym mowa w ust. 1, wojewódzki inspektor ochrony środowiska informuje podmiot lub organ, o którym mowa w art. 117a  ust. 1 lub 2, o stwierdzonym naruszeniu i zasadach wymierzania kary pieniężnej.
  • 8. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska podejmuje decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej za okres:
    • 1) do ustania naruszenia – po stwierdzeniu z urzędu lub na wniosek podmiotu lub organu, o którym mowa w art. 117a  ust. 1 lub 2, że przekroczenie lub naruszenie ustało lub
    • 2) do dnia 31 grudnia każdego roku – jeżeli do tego dnia przekroczenie lub naruszenie nie zostało usunięte, lub
    • 3) od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, o którym mowa w pkt 2, do ustania naruszenia – po stwierdzeniu z urzędu lub na wniosek podmiotu lub organu, o którym mowa w art. 117a  ust. 1 lub 2, że przekroczenie lub naruszenie ustało.

Art.  315g. Odwołanie od decyzji o wymierzeniu kar pieniężnych, uiszczanie kar

  • 1. Od decyzji o wymierzeniu kar pieniężnych, o których mowa w art. 315f  ust. 1-4, przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
  • 2. Karę pieniężną wnosi się na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o jej wymierzeniu stała się ostateczna.
  • 3. Wpływy z tytułu kar pieniężnych stanowią przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
  • 4. Kara pieniężna podlega przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art.  315h. Odroczenie terminu płatności kary pieniężnej

  • 1. Termin płatności kary pieniężnej, o której mowa w art. 315f  ust. 2, odracza się na wniosek podmiotu lub organu, o którym mowa w art. 118  ust. 3, obowiązanego do jej uiszczenia, jeżeli w momencie złożenia wniosku udokumentuje rozpoczęcie wykonywania strategicznej mapy hałasu.
  • 2. Odroczenie terminu płatności kary pieniężnej może dotyczyć części albo całości płatności kary.
  • 3. Termin płatności kary pieniężnej może być odroczony wyłącznie na okres niezbędny do sporządzenia strategicznej mapy hałasu, nie dłuższy jednak niż rok od upływu terminu, w którym mapa ta powinna być sporządzona.
  • 4. Wniosek o odroczenie terminu płatności kary pieniężnej składa się do właściwego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska przed upływem terminu, w którym płatność ta powinna być uiszczona.
  • 5. Złożenie wniosku o odroczenie terminu płatności kary pieniężnej nie zwalnia z obowiązku jej uiszczenia w części, w jakiej nie może podlegać odroczeniu.
  • 6. Wniosek o odroczenie terminu płatności kary pieniężnej zawiera:
    • 1) wskazanie wysokości kary, o której odroczenie terminu płatności podmiot lub organ, o którym mowa art. 118  ust. 3, występuje;
    • 2) opis zaawansowania procesu sporządzenia strategicznej mapy hałasu;
    • 3) wnioskowany termin odroczenia płatności kary.
  • 7. Decyzja o odroczeniu terminu płatności kary pieniężnej określa:
    • 1) karę, której termin płatności został odroczony, oraz jej wysokość;
    • 2) termin odroczenia.
  • 8. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w drodze decyzji, odmawia odroczenia terminu płatności kary pieniężnej, jeżeli nie są spełnione warunki, o których mowa w ust. 1 i 4.
  • 9. W przypadku gdy strategiczna mapa hałasu została sporządzona w terminie wskazanym w decyzji, o której mowa w ust. 7, wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w drodze decyzji, orzeka o zmniejszeniu odroczonej kary pieniężnej o sumę środków wydatkowanych na sporządzenie strategicznej mapy hałasu.
  • 10. Jeżeli strategiczna mapa hałasu nie zostanie sporządzona w terminie wskazanym w decyzji, o której mowa w ust. 7, wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza, w drodze decyzji, obowiązek uiszczenia odroczonej kary pieniężnej wraz z odsetkami za zwłokę naliczanymi za okres odroczenia.

Art.  315i. Odpowiednie stosowanie przepisów ustawy – ordynacja podatkowa

  • Do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.

Art.  315j. Odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących opłaty prolongacyjnej

  • W przypadku, o którym mowa w art. 315h  ust. 9, do kwoty pozostającej do zapłaty stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące opłaty prolongacyjnej.

Art.  315k. Odpowiednie stosowanie przepisów w zakresie wstrzymania biegu terminu przedawnienia należności

  • W przypadku, o którym mowa w art. 315h  ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy w zakresie wstrzymania biegu terminu przedawnienia należności.

Art.  316. Odraczanie, zmniejszanie i umarzanie opłat i kar

  • Organem właściwym w sprawach odraczania terminu płatności opłaty za korzystanie ze środowiska, o której mowa w art. 276 , podwyższona opłata, ust. 1, a także jej zmniejszania i umarzania jest marszałek województwa, a w sprawach administracyjnych kar pieniężnych – wojewódzki inspektor ochrony środowiska.

Art.  317. Odroczenie terminu płatności opłat

  • 1. Termin płatności opłaty za korzystanie ze środowiska oraz administracyjnej kary pieniężnej odracza się na wniosek podmiotu korzystającego ze środowiska obowiązanego do ich uiszczenia, jeżeli realizuje on terminowo przedsięwzięcie, którego wykonanie zapewni usunięcie przyczyn ponoszenia podwyższonych opłat albo kar w okresie nie dłuższym niż 5 lat od dnia złożenia wniosku.
  • 1a. (uchylony)
  • 2. Odroczenie terminu płatności może dotyczyć, z zastrzeżeniem ust. 3, części albo całości opłaty lub kary.
  • 3. Odroczenie może objąć opłaty najwyżej w części, w jakiej przewyższa ono kwotę opłaty, jaką ponosiłby podmiot korzystający ze środowiska w przypadku, gdyby posiadał pozwolenie albo inną wymaganą decyzję.
  • 4. Termin płatności może być odroczony wyłącznie na okres niezbędny do zrealizowania przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1..

Art.  318. Wniosek o odroczenie terminu płatności opłaty albo kary

  • 1. Wniosek o odroczenie terminu płatności opłaty albo kary powinien zostać złożony do właściwego organu przed upływem terminu, w którym powinny być one uiszczone.
  • 2. Złożenie wniosku o odroczenie terminu płatności opłat nie zwalnia z obowiązku ich uiszczenia w części, w jakiej nie mogą podlegać odroczeniu.
  • 3. Wniosek powinien zawierać:
    • 1) wskazanie wysokości opłaty lub kary, o której odroczenie terminu płatności występuje strona;
    • 2) opis realizowanego przedsięwzięcia;
    • 2a) (uchylony)
    • 3) harmonogram realizacji przedsięwzięcia ze wskazaniem etapów nie dłuższych niż 6 miesięcy.
  • 3a. (uchylony)
  • 4. Jeżeli istnieją zastrzeżenia co do możliwości sfinansowania przez wnioskodawcę planowanych przedsięwzięć, właściwy organ może zażądać dodatkowo przedłożenia dowodów potwierdzających możliwość finansowania przedsięwzięcia.
  • 5. Decyzja o odroczeniu terminu płatności opłat lub kar określa:
    • 1) opłatę lub karę, której termin płatności został odroczony, oraz jej wysokość;
    • 2) realizowane przez wnioskodawcę przedsięwzięcie;
    • 3) harmonogram realizacji przedsięwzięcia;
    • 4) termin odroczenia opłaty albo kary.
  • 6. Właściwy organ, w drodze decyzji, odmawia odroczenia terminu płatności opłaty lub kary, jeżeli nie są spełnione warunki odroczenia określone ustawą.
  • 6a. Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku przesyła egzemplarz decyzji orzekającej w sprawie terminu płatności opłaty albo kary do właściwego powiatu albo gminy, których dochodów dotyczy odroczenie.
  • 7. W przypadku wniesienia wniosku, o którym mowa w ust. 1, naliczane są odsetki za zwłokę na zasadach określonych w przepisach działu III ustawy – Ordynacja podatkowa.

Art.  318a. Uchylony

  • W przypadku przedsięwzięć, o których mowa w art. 317  ust. 1a, podmiot korzystający ze środowiska jest obowiązany do przedkładania organowi właściwemu, nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy, informacji o przebiegu realizacji tego przedsięwzięcia.

Art.  319. Zmniejszenie odroczonych opłat

  • 1. W przypadku gdy terminowe zrealizowanie przedsięwzięcia będącego podstawą odroczenia płatności usunęło przyczyny ponoszenia opłat i kar, właściwy organ, w drodze decyzji, orzeka o zmniejszeniu, z zastrzeżeniem ust. 3, odroczonych opłat albo kar o sumę środków własnych wydatkowanych na realizację przedsięwzięcia; jeżeli odroczenie dotyczy przedsięwzięcia służącego realizacji zadań własnych gminy, do środków własnych wlicza się także środki pochodzące z budżetu gminy.
  • 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, do kwot pozostających do zapłaty stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy – Ordynacja podatkowa dotyczące opłaty prolongacyjnej.
  • 3. Jeżeli odroczeniu podlegały opłaty albo kary wymierzone w związku ze składowaniem lub magazynowaniem odpadów bez uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów lub bez decyzji określającej miejsce i sposób magazynowania odpadów albo wymierzone za przekroczenie warunków określonych w decyzji, w razie terminowego zrealizowania przedsięwzięcia właściwy organ stwierdza, w drodze decyzji, umorzenie odroczonych opłat albo kar.
  • 3a. (uchylony)
  • 4. W przypadku gdy terminowe zrealizowanie przedsięwzięcia będącego podstawą odroczenia płatności nie usunęło przyczyn ponoszenia opłat lub kar, właściwy organ, w drodze decyzji, orzeka o obowiązku uiszczenia odroczonych opłat albo kar wraz z opłatą prolongacyjną, o której mowa w przepisach działu III ustawy – Ordynacja podatkowa.
  • 5. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio w sytuacji, gdy przedsięwzięcie, którego wykonanie zapewniło usunięcie przyczyn wymierzenia kar, zostało zrealizowane przed wydaniem przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, decyzji wymierzającej administracyjną karę pieniężną.
  • 6. Wydanie przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska decyzji orzekającej o zmniejszeniu lub umorzeniu kary, w sytuacji, o której mowa w ust. 5, wymaga złożenia wniosku do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, przed upływem terminu, w którym ma być ona uiszczona.
  • 7. Przepisy ust. 5 i 6 stosuje się odpowiednio do odraczania terminu opłaty za korzystanie ze środowiska.

Art.  320. Opłaty wraz z odsetkami

  • 1. Jeżeli przedsięwzięcie będące podstawą odroczenia płatności nie zostanie zrealizowane w terminie, właściwy organ stwierdza, w drodze decyzji, obowiązek uiszczenia odroczonych opłat albo kar wraz z określonymi w przepisach działu III ustawy – Ordynacja podatkowa odsetkami za zwłokę naliczanymi za okres odroczenia.
  • 2. Właściwy organ może wydać decyzję, o której mowa w ust. 1, także przed upływem terminu odroczenia w razie stwierdzenia, że przedsięwzięcie będące podstawą odroczenia nie jest realizowane zgodnie z harmonogramem.

Art.  321. Termin przedawnienia należności

  • W razie odroczenia terminu płatności opłat lub kar stosuje się odpowiednio przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa w zakresie wstrzymania biegu terminu przedawnienia należności.

Art.  321a. Opłata emisyjna

  • 1. Wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych podlega opłacie, zwanej dalej „opłatą emisyjną”.
  • 2. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe.
  • 3. Paliwami silnikowymi podlegającymi opłacie emisyjnej są:
    • 1) benzyny silnikowe o kodach CN 2710 12 45, CN 2710 12 49;
    • 2) oleje napędowe o kodach Ce-eN: 2710 19 42, 2710 19 44, 2710 20 11.

Art.  321b. Przeznaczenie wpływów z opłaty emisyjnej

  • Opłata emisyjna stanowi przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (Dz. U. poz. 1123 oraz z 2020 r. poz. 875 i 1565), z tym że kwota stanowiąca 95% opłaty emisyjnej stanowi przychód Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, a kwota 5% tej opłaty – Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej.

Art.  321c. Obowiązek zapłaty opłaty emisyjnej

  • 1. Obowiązek zapłaty opłaty emisyjnej ciąży na:
    • 1) producencie paliw silnikowych albo
    • 2) importerze paliw silnikowych, albo
    • 3) podmiocie dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym paliw silnikowych, albo
    • 4) innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych.
  • 2. Podmioty, o których mowa w ust. 1, są zwolnione z obowiązku uiszczania opłaty emisyjnej, gdy wynika to z umów międzynarodowych dotyczących międzynarodowego transportu drogowego.
  • 3. Minister właściwy do spraw transportu ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wykaz umów, o których mowa w ust. 2.

Art.  321d. Chwila powstania obowiązku zapłaty opłaty emisyjnej

  • 1. Obowiązek zapłaty opłaty emisyjnej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych, o których mowa w art. 321a  ust. 3.
  • 1a. Do określania wysokości opłaty emisyjnej ciążącej na podmiocie, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 2, oraz na podmiocie, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 4 – jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z tytułu importu, stosuje się odpowiednio przepisy art. 27  ust. 4–6a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. 2020 r. poz. 722, z późn. zm.).
  • 2. W przypadku poddania danej ilości paliwa silnikowego, od której zapłacono opłatę emisyjną, dalszym procesom, w wyniku których nastąpiło zwiększenie ilości tego paliwa, opłacie emisyjnej podlega uzyskana nadwyżka tego paliwa.

Art.  321e. Obliczanie wysokości opłaty emisyjnej

  • 1. Podstawą obliczenia wysokości opłaty emisyjnej jest ilość paliw silnikowych, o których mowa w art. 321a  ust. 3, od jakich podmioty, o których mowa w art. 321c  ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy.
  • 2. Opłata emisyjna nie zwiększa podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym z tytułu importu wyrobów akcyzowych.

Art.  321f. Stawki opłaty emisyjnej

  • Stawka opłaty emisyjnej dla:
    • 1) benzyn silnikowych – wynosi 80 zł za 1000 litrów;
    • 2) olejów napędowych – wynosi 80 zł za 1000 litrów.

Art.  321g. Właściwość organu w sprawach opłaty emisyjnej

  • 1. Organem właściwym w sprawach opłaty emisyjnej jest naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celno-skarbowego i dyrektor izby administracji skarbowej.
  • 2. Organami właściwymi miejscowo w sprawach opłaty emisyjnej są odpowiednio:
    • 1) naczelnik urzędu skarbowego właściwy miejscowo w sprawach podatku akcyzowego oraz dyrektor izby administracji skarbowej właściwy dla tego naczelnika – w przypadkach, w których obowiązanymi do zapłaty opłaty emisyjnej są podmioty, o których mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 1 i 3, oraz podmiot, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 4 – jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z innego tytułu niż import;
    • 2) naczelnik urzędu celno-skarbowego właściwy ze względu na miejsce powstania długu celnego oraz dyrektor izby administracji skarbowej właściwy dla tego naczelnika – w przypadku, w którym obowiązanym do zapłaty opłaty emisyjnej jest podmiot, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 2, oraz podmiot, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 4 – jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z tytułu importu.

Art.  321h. Obowiązek składania informacji o opłacie emisyjnej

  • 1. Podmiot, o którym mowa w art. 321c  ust. 1, jest obowiązany składać informację o opłacie emisyjnej odpowiednio właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego albo naczelnikowi urzędu celno-skarbowego oraz obliczać i wpłacać opłatę emisyjną w terminie:
    • 1) do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek zapłaty – w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 1 i 3, oraz podmiotu, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 4 – jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z innego tytułu niż import,
    • 2) określonym dla należności celnych – w przypadku podmiotu, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 2, oraz podmiotu, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 4 – jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z tytułu importu – na wyodrębniony rachunek bankowy urzędu skarbowego właściwego dla dokonywania wpłat kwot z tytułu zapłaty podatku akcyzowego.
  • 2. W przypadku powstania nadpłaty w opłacie emisyjnej Bank Gospodarstwa Krajowego dokonuje zwrotu tej nadpłaty ze środków należnych Narodowemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
  • 3. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór informacji w sprawie opłaty emisyjnej, mając na uwadze zapewnienie jednolitości informacji składanych przez podmioty, o których mowa w art. 321c  ust. 1, oraz zapewnienie możliwości kontroli wysokości dokonywanych wpłat.

Art.  321i. Przekazywanie pobranych opłat emisyjnych

  • 1. Naczelnik urzędu skarbowego przekazuje kwotę pobranej opłaty emisyjnej na wyodrębniony rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego, w terminie 14 dni od dnia jej pobrania.
  • 2. Bank Gospodarstwa Krajowego przekazuje kwotę, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia jej wpływu na rachunek w Banku Gospodarstwa Krajowego, w wysokości określonej w art. 321b , na rachunek bankowy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz na Fundusz rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej, chyba że zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 321h  ust. 2.

Art.  321j. Odesłanie do przepisów ustawy – ordynacja podatkowa

  • 1. Do opłaty emisyjnej stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że do określania wysokości opłaty emisyjnej ciążącej na podmiocie, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 2, oraz na podmiocie, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 4 – jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z tytułu importu, w zakresie działu IV tej ustawy stosuje się przepisy art. 138a  § 4, art 141–143, art. 168 , art. 170 , art. 215  § 1 oraz rozdziałów 2, 5, 6, 9 i 10, rozdziału 11 – z wyłączeniem art. 200 , rozdziałów 16a i 21–23, a do odwołań stosuje się także przepisy art. 140  § 1, art. 162  § 1–3, art. 163  § 2, art. 169 , art. 208 , art. 210  § 1 pkt 1–6 i 8 oraz § 2, art. 220 , art. 221 , art. 222 , art. 223 , art 226–229, art. 232 , art. 233  § 1 i 2, art. 234  oraz art. 234a  tej ustawy.
  • 2. Do postępowania w sprawie określenia wysokości opłaty emisyjnej ciążącej na podmiocie, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 2, oraz na podmiocie, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 4 – jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z tytułu importu, stosuje się odpowiednio przepisy:
    • 1) art. 0_5, art. 0_18, art. 0_19, art. 0_22 ust. 1 zdanie pierwsze i drugie, ust. 2 i 3, ust. 4 zdanie pierwsze, ust. 6 i 7, art. 0_23 ust. 1–3, art. 0_27, art. 0_28 ust. 1–3 i ust. 4 zdanie pierwsze, art. 0_29, art. 0_44 i art. 0_55 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.) oraz przepisy wydane na podstawie art. 0_20, art. 0_21, art. 0_24, art. 0_25, art. 0_31 i art. 0_32 tego rozporządzenia;
    • 2) art. 10a , art. 10b , art. 73c , art. 76 , art. 77 , art. 83 , art. 84 , art. 86 , art 88–90 i art 90b–90e ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2020 r. poz. 1382 i …).
  • 3. Czynności podjęte w postępowaniu w sprawie określenia wysokości opłaty emisyjnej ciążącej na podmiocie, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 2, oraz na podmiocie, o którym mowa w art. 321c  ust. 1 pkt 4 – jeżeli podlega on na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych z tytułu importu, na podstawie przepisów działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z wyjątkiem rozstrzygnięć, o których mowa w art. 163  § 2, art. 169  § 4, art. 179  § 2, art. 215  § 1, art. 228  § 1, art. 262  § 5, art. 263  § 1, art. 268  § 3 oraz art. 270a  tej ustawy:
    • 1) nie są uznawane za decyzje w rozumieniu przepisów prawa celnego;
    • 2) są zaskarżalne tylko w odwołaniu od decyzji.

Art.  321k. Administracyjna kara pieniężna

  • 1. Przedsiębiorca, który narusza zakaz określony w art. 171  przez wprowadzenie do obrotu kotła na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW w rozumieniu art. 172a  pkt 2, który nie odpowiada wymaganiom określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 169  ust. 1, podlega administracyjnej karze pieniężnej.
  • 2. Administracyjna kara pieniężna wynosi do 5% przychodu przedsiębiorcy osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym, jednak nie mniej niż 10 000 zł.
  • 3. Jeżeli przedsiębiorca w poprzednim roku kalendarzowym nie osiągnął przychodu albo nie prowadził działalności gospodarczej, administracyjna kara pieniężna wynosi 10 000 zł.
  • 4. Administracyjną karę pieniężną wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art. 168b  ust. 1.
  • 5. Przedsiębiorca jest obowiązany do dostarczenia wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej właściwemu ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art. 168b  ust. 1, na każde jego wezwanie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania tego wezwania, danych niezbędnych do określenia podstawy wymiaru administracyjnej kary pieniężnej.
  • 6. Administracyjna kara pieniężna stanowi dochód budżetu państwa i jest wnoszona na rachunek bankowy właściwego wojewódzkiego inspektoratu Inspekcji Handlowej.

Art.  322. Odpowiedzialność za szkody

  • Do odpowiedzialności za szkody spowodowane oddziaływaniem na środowisko stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Art.  323. Przywrócenie stanu zgodnego z prawem, podjęcie środków zapobiegawczych

  • 1. Każdy, komu przez bezprawne oddziaływanie na środowisko bezpośrednio zagraża szkoda lub została mu wyrządzona szkoda, może żądać od podmiotu odpowiedzialnego za to zagrożenie lub naruszenie przywrócenia stanu zgodnego z prawem i podjęcia środków zapobiegawczych, w szczególności przez zamontowanie instalacji lub urządzeń zabezpieczających przed zagrożeniem lub naruszeniem; w razie gdy jest to niemożliwe lub nadmiernie utrudnione, może on żądać zaprzestania działalności powodującej to zagrożenie lub naruszenie.
  • 2. Jeżeli zagrożenie lub naruszenie dotyczy środowiska jako dobra wspólnego, z roszczeniem, o którym mowa w ust. 1, może wystąpić Skarb Państwa, jednostka samorządu terytorialnego, a także organizacja ekologiczna.

Art.  324. Zakład o zwiększonym ryzyku

  • W razie wyrządzenia szkody przez zakład o zwiększonym ryzyku lub o dużym ryzyku art. 435 , odpowiedzialność osób prowadzących przedsiębiorstwo - zasada ryzyka, § 1 Kodeksu cywilnego stosuje się niezależnie od tego, czy zakład ten jest wprawiany w ruch za pomocą sił przyrody.

Art.  325. Działanie zgodnie z prawem

  • Odpowiedzialności za szkody wyrządzone oddziaływaniem na środowisko nie wyłącza okoliczność, że działalność będąca przyczyną powstania szkód jest prowadzona na podstawie decyzji i w jej granicach.

Art.  326. Roszczenie o zwrot nakładów

  • Podmiotowi, który naprawił szkodę w środowisku, przysługuje względem sprawcy szkody roszczenie o zwrot nakładów poczynionych na ten cel, przy czym wysokość roszczenia ogranicza się w tym przypadku do poniesionych uzasadnionych kosztów przywrócenia stanu poprzedniego.

Art.  327. Informacje

  • 1. Każdy, komu przysługują roszczenia określone w przepisach niniejszego działu, wraz z wniesieniem powództwa może żądać, aby sąd zobowiązał osobę, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie, do udzielenia informacji niezbędnych do ustalenia zakresu tej odpowiedzialności.
  • 2. Koszty przygotowania informacji ponosi pozwany, chyba że powództwo okazało się bezzasadne.

Art.  328. Zaprzestanie reklamy

  • Organizacje ekologiczne mogą występować do sądu z roszczeniem o zaprzestanie reklamy lub innego rodzaju promocji towaru lub usługi, jeśli reklama ta lub inny rodzaj promocji sprzeczne są z art. 80 , propagowanie właściwego modelu konsumpcji.

Art.  329. Uchylony

  • Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 28 , nie gromadzi, nie przetwarza danych i nie udostępnia nieodpłatnie informacji na potrzeby państwowego monitoringu środowiska, podlega karze grzywny.

Art.  330. Prace budowlane

  • Kto wbrew ciążącemu na nim, na podstawie art. 75 , obowiązkowi w trakcie prac budowlanych nie zapewnia ochrony środowiska w obszarze prowadzenia prac, podlega karze grzywny.

Art.  331. Uchylenie się od obowiązku zawiadomienia wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

  • Kto, będąc obowiązany na podstawie art. 76 , wymogi ochrony środowiska dla obiektów budowlanych, ust. 4, nie informuje wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o planowanym terminie oddania do użytkowania obiektu budowlanego, zespołu obiektów lub instalacji lub o terminie zakończenia rozruchu instalacji, podlega karze grzywny.

Art.  331a. Nieprzestrzeganie ograniczeń, nakazów lub zakazów określonych w uchwale sejmiku wojewódzkiego

  • Kto nie przestrzega ograniczeń, nakazów lub zakazów określonych w uchwale sejmiku województwa przyjętej na podstawie art. 91  ust. 3 i 5, podlega karze grzywny.

Art.  332. Nie przestrzeganie przepisów uchwały sejmiku województwa w sprawie planu działań krótkoterminowych

  • Kto nie przestrzega ograniczeń, nakazów lub zakazów, określonych w uchwale sejmiku województwa przyjętej na podstawie art. 92 ,plan działań krótkoterminowych, ust. 1c, podlega karze grzywny.

Art.  332a. Promocja produktu szkodliwego dla środowiska

  • 1. Kto, reklamując lub w inny sposób promując produkt, narusza wymagania określone w art. 80a , reklama, ust. 1, podlega karze grzywny.
  • 2. Tej samej karze podlega, kto nie zamieszcza w reklamie lub materiale promocyjnym informacji wymaganych na podstawie art. 80a  ust. 2.

Art.  333. Uchylanie się od obowiązku pomiaru poziomu substancji w powietrzu

  • Kto, będąc obowiązany decyzją wydaną na podstawie art. 95 , decyzja nakładająca obowiązek pomiaru poziomu substancji w powietrzu, do prowadzenia pomiarów poziomów substancji w powietrzu, nie spełnia tego obowiązku lub nie przechowuje wyników pomiarów w wymaganym okresie, podlega karze grzywny.

Art.  334. Nie przestrzeganie przepisów uchwały sejmiku województwa w sprawie dopuszczonych do stosowania paliw

  • Kto nie przestrzega ograniczeń, nakazów lub zakazów, określonych w uchwale sejmiku województwa przyjętej na podstawie art. 96 ,uchwała sejmiku województwa, podlega karze grzywny.

Art.  335. Uchylony

    Art.  335a. Niedopełnienie obowiązku prowadzenia badań

    • 1. Kto nie prowadzi badań zanieczyszczenia gleby i ziemi, będąc do tego obowiązany decyzją wydaną na podstawie art. 101f  ust. 1 lub nie przechowuje wyników badań w wymaganym okresie wbrew art. 101f  ust. 4, podlega karze grzywny.
    • 2. Tej samej karze podlega, kto nie zapewnia wykonania badań przez laboratorium zgodnie z art. 101f  ust. 2.

    Art.  335b. Niedopełnienie obowiązku zgłoszenia zanieczyszczenia powierzchni ziemi

    • Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 101e  ust. 1, nie zgłasza regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi, podlega karze grzywny.

    Art.  335c. Niedopełnienie obowiązku przeprowadzenia remediacji

    • Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 101h  ust. 1 i 2, nie przeprowadza remediacji, podlega karze grzywny.

    Art.  335d. Naruszenie przepisów ustawy w zakresie remediacji

    • 1. Kto, wbrew art. 101l  ust. 1, prowadzi remediację niezgodnie z ustalonym planem remediacji lub będąc do tego obowiązany na podstawie art. 101l  ust. 2, nie przedkłada regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska projektu planu remediacji, podlega karze grzywny.
    • 2. Tej samej karze podlega, kto uniemożliwia przeprowadzenie remediacji lub prowadzenie badań zanieczyszczenia gleby i ziemi, zgodnie z obowiązkami określonymi w art. 101l  ust. 6, art. 101m  ust. 7 i art. 101o  ust. 1.

    Art.  336. Używanie do prac ziemnych zanieczyszczonej gleby lub ziemi

    • Kto, wbrew art. 101r , używa do prac ziemnych glebę lub ziemię, jeżeli przekroczona w nich jest dopuszczalna zawartość substancji powodującej ryzyko, podlega karze grzywny.

    Art.  337. Uchylony

      Art.  337a. Naruszenie decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu

      • Kto narusza warunki decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności albo karze grzywny.

      Art.  338. Odpowiedzialność za naruszenie uchwał rady powiatu

      • Kto nie przestrzega ograniczeń, nakazów lub zakazów, określonych w uchwale rady powiatu wydanej na podstawie art. 116  ust. 1, podlega karze grzywny.

      Art.  338a. Niewykonywanie obowiązku pomiaru pól elektromagnetycznych w środowisku

      • Kto, będąc obowiązany do wykonywania pomiarów pól elektromagnetycznych w środowisku, na podstawie art. 122a , nie wykonuje tych pomiarów, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności albo karze grzywny.

      Art.  338b. Niewykonywanie obowiązku terminowego przekazywania wyników pomiarów elektromagnetycznych w środowisku

      • Kto, będąc obowiązany do przekazywania wyników pomiarów pól elektromagnetycznych w środowisku, nie przekazuje ich w terminie określonym w art. 122a  ust. 2, podlega karze grzywny.

      Art.  339. Niedotrzymywanie standardów emisyjnych

      • 1. Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 145  pkt 1, wprowadzając do środowiska substancje lub energie, w zakresie, w jakim nie wymaga to pozwolenia, nie dotrzymuje standardów emisyjnych, podlega karze grzywny.
      • 2. Tej samej karze podlega ten, kto:
        • 1) nie postępuje w sposób, o którym mowa w art. 145  pkt 4;
        • 2) nie zatrzymuje instalacji i urządzenia do spalania lub współspalania odpadów, zgodnie z art. 145  pkt 5;
        • 3) nie stosuje paliw, surowców lub materiałów, w tym substancji lub mieszanin, zgodnie z wymaganiami lub ograniczeniami, o których mowa w art. 145  pkt 6;
        • 4) nie stosuje rozwiązań technicznych, zgodnie z wymaganiami, o których mowa w art. 145  pkt 7;
        • 5) nie przekazuje informacji lub danych, o których mowa w art. 145  pkt 8.

      Art.  339a. Niedopełnienie obowiązków określonych w ustawie

      • Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 146g :
        • 1) nie dotrzymuje maksymalnych emisji substancji, o których mowa w art. 146g  pkt 1,
        • 2) nie realizuje działań zapobiegających, o których mowa w art. 146g  pkt 2,
        • 3) nie przekazuje informacji, zgodnie z art. 146g  pkt 3,
        • 4) nie przestrzega wymagań, o których mowa w art. 146g  pkt 4, podlega karze grzywny.

      Art.  340. Naruszenie obowiązków zakresie pomiarów

      • 1. Kto, będąc obowiązany na podstawie:
        • 1) art. 147  ust. 1 – do prowadzenia okresowych pomiarów wielkości emisji,
        • 2) art. 147  ust. 2 – do prowadzenia ciągłych pomiarów wielkości emisji,
        • 3) art. 147  ust. 4 – do prowadzenia wstępnych pomiarów wielkości emisji z instalacji nowo zbudowanej lub zmienionej w sposób istotny, nie wykonuje tych obowiązków lub nie przechowuje wyników pomiarów w wymaganym okresie, podlega karze grzywny.
      • 2. Tej samej karze podlega kto:
        • 1) będąc obowiązany do zapewnienia wykonania pomiarów wielkości emisji lub innych warunków korzystania ze środowiska, w tym pobierania próbek, przez laboratorium lub certyfikowane jednostki badawcze, o których mowa w art. 147a  ust. 1, nie spełnia tego obowiązku;
        • 2) będąc obowiązany w drodze decyzji wydanej na podstawie art. 150  ust. 1–3 do prowadzenia w określonym czasie pomiarów wielkości emisji lub przedkładania wyników tych pomiarów, nie spełnia tego obowiązku;
        • 3) nie przechowuje wyników przeprowadzonych pomiarów w okresie, o którym mowa w art. 147  ust. 6.

      Art.  341. Niedopełnienie obowiązku przedstawienia wyników pomiarów

      • Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 149 , przedstawienie wyników pomiarów inspektorowi ochrony środowiska, ust. 1, nie przedkłada właściwym organom wyników pomiarów, podlega karze grzywny.

      Art.  342. Niedopełnienie obowiązków w zakresie eksploatacji instalacji

      • 1. Kto, będąc obowiązany na podstawie art. 152  do zgłoszenia informacji dotyczących eksploatacji instalacji, nie spełnia tych obowiązków lub eksploatuje instalację niezgodnie ze złożoną informacją, podlega karze grzywny.
      • 2. Tej samej karze podlega, kto:
        • 1) eksploatuje instalację pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 152  ust. 4, albo rozpoczyna eksploatację instalacji przed upływem terminu do wniesienia sprzeciwu, chyba że wydano zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu;
        • 2) narusza warunki decyzji, o której mowa w art. 154  ust. 1 lub 1a, określającej wymagania w zakresie ochrony środowiska dotyczące eksploatacji instalacji wymagającej zgłoszenia, o którym mowa w art. 152  ust. 1;
        • 3) nie dotrzymuje dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 122  ust. 1.

      Art.  343. Naruszenie zakazu używania instalacji lub urządzeń nagłaśniających

      • 1. Kto narusza zakaz używania instalacji lub urządzeń nagłaśniających określony w art. 156 , zakaz używania instalacji nagłaśniających, ust. 1, podlega karze grzywny.
      • 2. Tej samej karze podlega, kto nie przestrzega ograniczeń, nakazów lub zakazów określonych w uchwale rady gminy, wydanej na podstawie art. 157 , uchwała rady gminy, ust. 1.

      Art.  344. Łamanie zakazu wprowadzania substancji stwarzających szczególne zagrożenie dla środowiska

      • Kto narusza zakaz wprowadzania do obrotu lub ponownego wykorzystania substancji stwarzających szczególne zagrożenie dla środowiska określony w art. 160 , substancje stwarzające szczególne zagrożenie dla środowiska, ust. 1, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności, albo grzywny.

      Art.  345. Uchylanie się od obowiązku unieszkodliwiania instalacji

      • Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 161 , nie oczyszcza lub nie unieszkodliwia instalacji lub urządzeń, w których są lub były wykorzystywane substancje stwarzające szczególne zagrożenie dla środowiska albo co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że były w nich wykorzystywane takie substancje, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności, albo grzywny.

      Art.  346. Uchylanie się od obowiązku informowania organów samorządu terytorialnego

      • 1. Kto, wykorzystując substancje stwarzające szczególne zagrożenie dla środowiska, nie przekazuje okresowo odpowiednio marszałkowi województwa albo wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta informacji o rodzaju, ilości i miejscach ich występowania, czym narusza obowiązek określony w art. 162 , eliminacja substancji, ust. 3 i 4, podlega karze grzywny.
      • 2. Tej samej karze podlega, kto w wymaganym zakresie nie dokumentuje rodzaju, ilości i miejsc występowania substancji stwarzających szczególne zagrożenie dla środowiska oraz sposobu ich eliminowania, czym narusza obowiązek określony w art. 162 , eliminacja substancji, ust. 2.

      Art.  347. Wprowadzanie do obrotu jednorazowych naczyń i sztućców bez umieszczenia na nich wymaganych informacji

      • 1. Kto, wprowadzając do obrotu wykonane z tworzyw sztucznych jednorazowe naczynia i sztućce, nie zamieszcza na nich informacji o ich negatywnym oddziaływaniu na środowisko, czym narusza obowiązek określony w art. 170 , ograniczenia wykorzystywania produktów negatywnie wpływających na środowisko, ust. 1, podlega karze grzywny.
      • 2. Tej samej karze podlega, kto wprowadza do obrotu określone na podstawie art. 170 , ograniczenia wykorzystywania produktów negatywnie wpływających na środowisko, ust. 2 produkty z tworzyw sztucznych i nie zamieszcza na nich informacji o ich negatywnym oddziaływaniu na środowisko.

      Art.  348. Wprowadzanie do obrotu produktów niespełniających wymagań

      • 1. Kto narusza określony w art. 171  zakaz wprowadzania do obrotu produktów, które nie odpowiadają wymaganiom, o których mowa w art. 169  ust. 1, podlega karze grzywny.
      • 2. Tej samej karze podlega, kto narusza obowiązek, o którym mowa w art. 167  ust. 2, nie spełniając wymagań, o których mowa w art. 167  ust. 3, lub kto narusza obowiązek, o którym mowa w art. 167  ust. 5.
      • 3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osoby fizycznej będącej przedsiębiorcą, która dokonuje wprowadzenia do obrotu kotła na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW w rozumieniu art. 172a  pkt 2, który nie odpowiada wymaganiom określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 169  ust. 1.

      Art.  349. Uchylanie się od obowiązków prowadzenia wymaganych ustawą pomiarów

      • 1. Kto, będąc obowiązany na podstawie:
        • 1) art. 175  ust. 1 – do prowadzenia okresowych pomiarów poziomów w środowisku wprowadzanych substancji lub energii,
        • 2) art. 175  ust. 2 – do prowadzenia ciągłych pomiarów poziomów w środowisku wprowadzanych substancji lub energii,
        • 3) art. 175  ust. 3 – do przeprowadzenia pomiarów poziomów w środowisku wprowadzanych substancji lub energii w związku z eksploatacją obiektu przebudowanego, nie wykonuje tych obowiązków lub nie przechowuje wyników pomiarów w wymaganym okresie, podlega karze grzywny.
      • 2. Tej samej karze podlega ten, kto będąc obowiązany w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 178  ust. 1–3, do prowadzenia w określonym czasie pomiarów lub ich przedkładania, nie spełnia tego obowiązku, a także kto nie przechowuje wyników tych pomiarów w wymaganym okresie.

      Art.  350. Nie przedkładanie przez zobowiązanego wyników pomiarów i mapy akustycznej terenu

      • 1. Kto, będąc obowiązany na podstawie art. 177  ust. 1, nie przedkłada właściwym organom wyników pomiarów, podlega karze grzywny.
      • 2. (uchylony)

      Art.  351. Eksploatacja instalacji bez wymaganego pozwolenia lub z naruszeniem jego warunków

      • 1. Kto eksploatuje instalację bez wymaganego pozwolenia lub z naruszeniem jego warunków, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności, albo grzywny.
      • 2. Tej samej karze podlega ten, kto eksploatuje instalację bez wniesienia wymaganego zabezpieczenia, o którym mowa w art. 187 , zabezpieczenie.

      Art.  351a. Ujawnianie informacji uzyskanych w związku z wykonywaniem czynności weryfikatora środowiskowego

      • Kto ujawnia informacje uzyskane w związku z wykonywaniem czynności weryfikatora środowiskowego, podlega karze aresztu albo karze grzywny.

      Art.  351b. Nieuprawnione używanie znaków udziału w krajowym systemie ekozarządzania i audytu

      • Kto, nie będąc do tego uprawnionym, używa znaków udziału w krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS), podlega karze grzywny.

      Art.  351c. Naruszenie obowiązków w zakresie raportu końcowego

      • Kto, będąc obowiązany do sporządzenia raportu końcowego, nie spełnia tego obowiązku lub przedłożył raport niezgodny z wymaganiami, o których mowa w art. 217b  ust. 3, podlega karze grzywny.

      Art.  352. Niedopełnienie obowiązku zawiadomienie o wystąpieniu awarii

      • Kto, zauważywszy wystąpienie awarii, nie zawiadomi o tym niezwłocznie osób znajdujących się w strefie zagrożenia oraz jednostki organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej albo wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, czym narusza obowiązek określony w art. 245  ust. 1, podlega karze grzywny.

      Art.  353. Naruszenie decyzji wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

      • Kto nie wykonuje obowiązków nałożonych decyzją wydaną na podstawie art. 247 , decyzja wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska w przypadku awarii, ust. 1, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności, albo grzywny.

      Art.  354. Niedopełnienie obowiązków przez prowadzącego zakład o zwiększonym lub dużym ryzyku

      • Kto, prowadząc:
        • 1) zakład o zwiększonym ryzyku, nie wypełnia obowiązków określonych w art. 250  ust. 1, 4, 5, 8 i 9, art. 251  ust. 1, 5–8, art. 252  ust. 1, art. 258 , art. 261a  ust. 1 lub art. 264 ,
        • 2) zakład o dużym ryzyku, nie wypełnia obowiązków określonych w art. 250  ust. 1, 4, 5, 8 i 9, art. 251  ust. 1, 5–8, art. 252  ust. 1, art. 253  ust. 1, art. 254  ust. 1, art. 256 , art. 257 , art. 261  ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2–5, art. 261a  ust. 1 i 2, art. 262 , art. 263  lub art. 264  podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności albo grzywny.

      Art.  355. Naruszenie przepisów ustawy w zakresie programu zapobiegania awariom

      • Kto, prowadząc:
        • 1) zakład o zwiększonym ryzyku, wbrew art. 255  ust. 1 uruchamia zakład lub jego część albo dokonuje zmiany, o której mowa w art. 258  ust. 1, bez pozytywnego zaopiniowania przez komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej programu zapobiegania awariom albo zmian tego programu,
        • 2) zakład o dużym ryzyku, wbrew art. 255  ust. 2 uruchamia zakład lub jego część albo dokonuje zmiany, o której mowa w art. 257  ust. 1, bez pozytywnego zaopiniowania przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej programu zapobiegania awariom i wewnętrznego planu operacyjno-ratowniczego albo ich zmian lub zatwierdzenia przez ten organ raportu o bezpieczeństwie albo zmian tego raportu podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności albo grzywny.

      Art.  356. Uchylony

        Art.  357. Uchylony

          Art.  358. Niedopełnienie obowiązków nałożonych decyzją w sprawie ustalenia grupy zakładów mogących spowodować zagrożenie wynikające z ich lokalizacji

          • Kto nie dopełnia obowiązków nałożonych decyzją wydaną na podstawie art. 264d  ust. 1, podlega karze grzywny.

          Art.  359. Uchylanie się od obowiązku przedkładania wykazu

          • 1. (uchylony)
          • 2. Kto, będąc do tego obowiązany na podstawie art. 286 , nie dopełnia obowiązku terminowego przedkładania wykazu podlega karze grzywny.

          Art.  360. Nie wykonywanie obowiązków określonych w decyzji organu

          • Kto nie wykonuje decyzji:
            • 1) o wstrzymaniu działalności, wydanej na podstawie art. 364 , ,
            • 2) o wstrzymaniu oddania do użytkowania lub zakazu użytkowania obiektu budowlanego, zespołu obiektów, instalacji lub urządzenia, wydanej na podstawie art. 365 , art. 367  lub art. 368 ,
            • 3) o zakazie produkcji, sprowadzania z zagranicy lub wprowadzania do obrotu produktów niespełniających wymagań ochrony środowiska, wydanej na podstawie art. 370 ,
            • 4) nakazującej usunięcie w określonym terminie stwierdzonych uchybień lub wstrzymującej uruchomienie albo użytkowanie zakładu, instalacji, w tym magazynu lub jakiejkolwiek ich części, wydanej na podstawie art. 373  ust. 1, podlega karze aresztu albo ograniczenia wolności, albo grzywny.

          Art.  361. Odesłanie do przepisów ustawy - kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

          • Orzekanie w sprawach o czyny określone w art. 330 –360 następuje na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

          Art.  362. Decyzja o nałozeniu obowiązków

          • 1. Jeżeli podmiot korzystający ze środowiska negatywnie oddziałuje na środowisko, organ ochrony środowiska może, w drodze decyzji, nałożyć obowiązek:
            • 1) ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia;
            • 2) przywrócenia środowiska do stanu właściwego.
          • 2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, organ ochrony środowiska może określić:
            • 1) zakres ograniczenia oddziaływania na środowisko lub stan, do jakiego ma zostać przywrócone środowisko;
            • 1a) czynności zmierzające do ograniczenia oddziaływania na środowisko lub przywrócenia środowiska do stanu właściwego;
            • 2) termin wykonania obowiązku.
          • 2a. Jeżeli liczba stron w postępowaniu przekracza 20, do stron innych niż prowadzący instalację stosuje się przepis art. 49  Kodeksu postępowania administracyjnego.
          • 3. W przypadku braku możliwości nałożenia obowiązku podjęcia działań, o których mowa w ust. 1, organ ochrony środowiska może zobowiązać podmiot korzystający ze środowiska do uiszczenia na rzecz budżetów właściwych gmin, z zastrzeżeniem ust. 4, kwoty pieniężnej odpowiadającej wysokości szkód wynikłych z naruszenia stanu środowiska.
          • 4. Jeżeli szkody dotyczą obszaru kilku gmin, organ, o którym mowa w ust. 1, zobowiązuje do wpłaty kwot na rzecz budżetów właściwych gmin proporcjonalnie do wielkości szkód.
          • 5. Do należności z tytułu obowiązku uiszczenia kwoty pieniężnej, o której mowa w ust. 3, stosuje się przepisy działu III ustawy – Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują organowi ochrony środowiska właściwemu do nałożenia obowiązku.
          • 6. (uchylony).

          Art.  363. Ograniczenie negatywnego oddziaływania na środowisko

          • 1. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać osobie fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do:
            • 1) ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia;
            • 2) przywrócenia środowiska do stanu właściwego.
          • 2. Przepisy art. 362  ust. 2–5 stosuje się odpowiednio.

          Art.  364. Wstrzymanie działalności

          • Jeżeli działalność prowadzona przez podmiot korzystający ze środowiska albo osobę fizyczną powoduje pogorszenie stanu środowiska w znacznych rozmiarach lub zagraża życiu lub zdrowiu ludzi, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wyda decyzję o wstrzymaniu tej działalności w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla zapobieżenia pogarszaniu stanu środowiska.

          Art.  365. Wstrzymanie eksploatacji instalacji

          • 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzyma, w drodze decyzji, użytkowanie instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego.
          • 2. W odniesieniu do nowo zbudowanego lub przebudowanego obiektu budowlanego, zespołu obiektów lub instalacji związanych z przedsięwzięciem zaliczonym do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzyma, w drodze decyzji:
            • 1) oddanie do użytkowania, jeżeli nie spełniają one wymagań ochrony środowiska, o których mowa w art. 76 ;
            • 2) użytkowanie w przypadku stwierdzenia niedotrzymywania wynikających z mocy prawa standardów emisyjnych albo określonych w pozwoleniu warunków emisji w okresie 30 dni od zakończenia rozruchu;
            • 3) użytkowanie, jeżeli w ciągu 5 lat od oddania do użytkowania zostanie ujawnione, iż przy oddawaniu do użytkowania nie zostały spełnione wymagania ochrony środowiska, o których mowa w art. 76 , i nie są one nadal spełnione, a inwestor nie dopełnił obowiązku poinformowania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o fakcie oddawania do eksploatacji instalacji lub obiektów.

          Art.  366. Rygor natychmiastowej wykonalności

          • 1. Decyzji, o której mowa w art. 364 , wstrzymanie działalności, i art. 365 , wstrzymanie eksploatacji instalacji, ust. 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
          • 2. Rygoru natychmiastowej wykonalności nie nadaje się, gdy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 365 , wstrzymanie eksploatacji instalacji, ust. 2 pkt 3; art. 367 , wstrzymanie użytkowania instalacji, ust. 2 stosuje się odpowiednio.
          • 3. W decyzji, o której mowa w art. 364 , wstrzymanie działalności, oraz art. 365 , wstrzymanie eksploatacji instalacji, ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i 3, określa się termin wstrzymania działalności lub użytkowania, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia działalności lub użytkowania.

          Art.  367. Wstrzymanie użytkowania instalacji przez inspektora ochrony środowiska

          • 1. W razie:
            • 1) wprowadzania przez podmiot korzystający ze środowiska substancji lub energii do środowiska bez wymaganego pozwolenia lub z naruszeniem jego warunków,
            • 2) naruszania przez podmiot korzystający ze środowiska warunków decyzji określającej wymagania dotyczące funkcjonowania instalacji wymagającej zgłoszenia,
            • 3) niezgłoszenia instalacji przez podmiot korzystający ze środowiska lub eksploatacji instalacji niezgodnie z informacją zawartą w zgłoszeniu wojewódzki inspektor ochrony środowiska może wstrzymać, w drodze decyzji, użytkowanie instalacji.
          • 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wojewódzki inspektor ochrony środowiska może na wniosek prowadzącego instalację, w drodze decyzji, ustalić termin usunięcia naruszenia.
          • 3. W razie nieusunięcia naruszenia w wyznaczonym terminie wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzyma, w drodze decyzji, użytkowanie instalacji.
          • 4. W decyzji, o której mowa w ust. 1 i 3, określa się termin wstrzymania użytkowania instalacji, uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska zakończenia użytkowania.
          • 5. W przypadku przekroczenia warunków decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio.

          Art.  368. Wstrzymanie użytkowania instalacji przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta

          • 1. W razie naruszenia warunków decyzji określającej wymagania dotyczące eksploatacji instalacji, z której emisja nie wymaga pozwolenia, prowadzonej przez osobę fizyczną w ramach zwykłego korzystania ze środowiska, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, wstrzymać użytkowanie instalacji; art. 367 , wstrzymanie użytkowania instalacji, ust. 2–4 stosuje się odpowiednio.
          • 2. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, wstrzymać użytkowanie instalacji lub urządzenia, jeżeli osoba fizyczna nie dostosowała się do wymagań decyzji, o której mowa w art. 363 , ograniczenie negatywnego oddziaływania na środowisko.

          Art.  369. Wyłączenie przepisów

          • Przepisów art. 367  ust. 1 lub art. 368  nie stosuje się, jeżeli zachodzą przesłanki do wydania decyzji zgodnie z art. 364  lub art. 365 .

          Art.  369a. Wyłączenie stosowania niektórych przepisów ustawy

          • 1. Przepisów art. 367  ust. 1 pkt 1, w zakresie wprowadzania przez podmiot korzystający ze środowiska substancji lub energii z naruszeniem warunków wymaganego pozwolenia, lub art. 368  nie stosuje się do jednostek rynku mocy, o których mowa w art. 0_2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (Dz. U. z 2018 r. poz. 9), pracujących w okresach zagrożenia, o których mowa w art. 0_2 ust. 1 pkt 26 tej ustawy.
          • 2. Przepisu ust. 1 w zakresie art. 367  ust. 1 pkt 1 nie stosuje się, w przypadku gdy w ocenie wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska wprowadzanie przez podmiot korzystający ze środowiska substancji lub energii do środowiska z naruszeniem warunków wymaganego pozwolenia może spowodować zagrożenie dla zdrowia ludzi lub grozi znaczącym bezpośrednim negatywnym skutkiem dla środowiska..

          Art.  370. Zakaz produkcji, sprowadzania zza granicy i wprowadzania do obrotu produktów

          • Wojewódzki inspektor ochrony środowiska zakaże, w drodze decyzji, produkcji, sprowadzania z zagranicy lub wprowadzania do obrotu produktów niespełniających wymagań ochrony środowiska.

          Art.  371. Odpady

          • Przepisy ustawy o odpadach wskazują inne niż wymienione w ustawie przypadki wstrzymywania przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, w drodze decyzji, działalności prowadzonej z naruszeniem wymagań ochrony środowiska.

          Art.  372. Podjęcie wstrzymanej działalności

          • Po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania działalności lub użytkowania, na podstawie decyzji, o których mowa w niniejszym dziale, wojewódzki inspektor ochrony środowiska, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, na wniosek zainteresowanego, wyraża zgodę na podjęcie wstrzymanej działalności lub użytkowania.

          Art.  373. Decyzja nakazująca usunięcie uchybień lub wstrzymująca użytkowanie zakładu

          • 1. Właściwy organ Państwowej Straży Pożarnej w razie naruszenia przez prowadzącego zakład przepisów art 248–264:
            • 1) może wydać decyzję nakazującą usunięcie w określonym terminie stwierdzonych uchybień lub
            • 2) wydaje decyzję wstrzymującą uruchomienie albo użytkowanie zakładu, instalacji, w tym magazynu lub jakiejkolwiek ich części, jeżeli stwierdzone uchybienia mogą powodować ryzyko wystąpienia awarii przemysłowej.

          Art.  374. Uzgodnienie decyzji

          • 1. Decyzje, o których mowa w niniejszym dziale, z wyjątkiem decyzji określonych w art. 365  i art. 372 , dotyczące:
            • 1) ruchu zakładu górniczego – wymagają uzgodnienia z dyrektorem właściwego okręgowego albo urzędu górniczego;
            • 2) morskiego pasa ochronnego – wymagają uzgodnienia z właściwym dyrektorem urzędu morskiego.
          • 2. Niezajęcie stanowiska, w terminie 14 dni, przez organ właściwy do uzgodnienia oznacza brak uwag i zastrzeżeń.
          • 3. Uzgodnienie nie jest wymagane, jeżeli decyzja jest podejmowana w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia ludzi lub bezpośredniego zagrożenia pogorszeniem stanu środowiska w znacznych rozmiarach.

          Art.  375. Wszczęcie postępowania z urzędu

          • Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o których mowa w niniejszym dziale, wszczyna się z urzędu.

          Art.  376. Organy ochrony środowiska

          • Organami ochrony środowiska, z zastrzeżeniem art. 377 , są:
            • 1) wójt, burmistrz lub prezydent miasta;
            • 2) starosta;
            • 2a) sejmik województwa;
            • 2b) marszałek województwa;
            • 3) wojewoda;
            • 4) minister właściwy do spraw klimatu;
            • 5) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska;
            • 6) regionalny dyrektor ochrony środowiska.

          Art.  377. Organy inspekcji ochrony środowiska

          • Organy Inspekcji Ochrony Środowiska działające na podstawie przepisów ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska wykonują zadania w zakresie ochrony środowiska, jeżeli ustawa tak stanowi.

          Art.  377a. Organ wyższego stopnia w stosunku do marszałka województwa

          • Minister właściwy do spraw klimatu jest organem wyższego stopnia w stosunku do marszałka województwa w sprawach, o których mowa w art. 95  ust. 1, oraz w art. 378  ust. 2a i 2aa.

          Art.  378. Właściwość organów w sprawach ochrony środowiska

          • 1. Organem ochrony środowiska właściwym w sprawach, o których mowa w art. 115a  ust. 1, art. 149  ust. 1, art. 150 , art. 152  ust. 1, art. 154  ust. 1, art. 178 , art. 183 , art. 237  i art. 362  ust. 1-3, jest starosta.
          • 2. Regionalny dyrektor ochrony środowiska jest właściwy w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony Narodowej.
          • 2a. Marszałek województwa jest właściwy w sprawach:
            • 1) przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
            • 2) przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, realizowanego na terenach innych niż wymienione w pkt 1;
            • 3) pozwolenia na wytwarzanie odpadów i pozwolenia zintegrowanego dla instalacji komunalnych, o których mowa w art. 38b  ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;
            • 4) o których mowa w art. 237  i art. 362  ust. 1 ̶ 3, w zakresie dróg innych niż autostrady i drogi ekspresowe, usytuowanych w miastach na prawach powiatu. 2aa. Organem ochrony środowiska właściwym w sprawie:
            • 1) pozwolenia na wytwarzanie odpadów dla odpadów innych niż wydobywcze wytworzonych w miejscu poszukiwania, rozpoznawania i wydobywania kopalin ze złóż oraz ich magazynowania i przeróbki,
            • 2) pozwolenia zintegrowanego dla odpadów, o których mowa w pkt 1 – jest organ właściwy do wydania decyzji zatwierdzającej program gospodarowania odpadami wydobywczymi, o której mowa w art. 0_11 ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2336). 2ab. Organem ochrony środowiska właściwym w sprawie:
            • 1) pozwolenia zintegrowanego dla instalacji, o której mowa w art. 201  ust. 1, wchodzącej w skład obiektu energetyki jądrowej w rozumieniu art. 2  pkt 2 ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2021 r. poz. 1484 oraz z 2023 r. poz. 595 i 1688),
            • 2) pozwolenia zintegrowanego dla instalacji regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, o której mowa w art. 0_38 pkt 2 lit. zk ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2023 r. poz. 924, 1489, 1688 i 1859) – jest minister właściwy do spraw klimatu.
          • 2b. Przy ustalaniu właściwości organów ochrony środowiska instalacje powiązane technologicznie, eksploatowane przez różne podmioty, kwalifikuje się jako jedną instalację.
          • 3. W przypadku zwykłego korzystania ze środowiska przez osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest właściwy w sprawach:
            • 1) wydawania decyzji, o których mowa w art. 150  ust. 1 i art. 154  ust. 1 i 1a;
            • 2) przyjmowania wyników pomiarów, o których mowa w art. 149  i art. 150 ;
            • 3) przyjmowania zgłoszeń, o których mowa w art. 152  ust. 1.
          • 4. Zadania samorządu województwa, o których mowa w ust. 2a i 2aa, art. 91  ust. 1, 3, 3a, 5, 9c, 9d i 9f, art. 92  ust. 1, art. 94  ust. 2 i 2a, art. 95  ust. 1, art. 96 , art. 119a  ust. 1, 9 i 10, art. 135  ust. 2 oraz art. 162  ust. 3, 6 i 7, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.

          Art.  379. Kontrole przestrzegania i stosowania przepisów o ochronie środowiska

          • 1. Minister właściwy do spraw klimatu, marszałek województwa, starosta oraz wójt, burmistrz lub prezydent miasta sprawują kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów o ochronie środowiska w zakresie objętym właściwością tych organów.
          • 2. Do wykonywania funkcji kontrolnych:
            • 1) minister właściwy do spraw klimatu może upoważnić pracowników obsługującego go urzędu;
            • 2) marszałek województwa, starosta oraz wójt, burmistrz lub prezydent miasta mogą upoważnić pracowników podległych im urzędów marszałkowskich, powiatowych, miejskich lub gminnych lub funkcjonariuszy straży gminnych.
          • 3. Kontrolujący, wykonując kontrolę, jest uprawniony do:
            • 1) wstępu wraz z rzeczoznawcami i niezbędnym sprzętem przez całą dobę na teren nieruchomości, obiektu lub ich części, na których prowadzona jest działalność gospodarcza, a w godzinach od 6 do 22 – na pozostały teren;
            • 2) przeprowadzania badań lub wykonywania innych niezbędnych czynności kontrolnych;
            • 3) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;
            • 4) żądania okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich danych mających związek z problematyką kontroli.
          • 4. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta, starosta, marszałek województwa, minister właściwy do spraw klimatu lub osoby przez nich upoważnione są uprawnieni do występowania w charakterze oskarżyciela publicznego w sprawach o wykroczenia przeciw przepisom o ochronie środowiska.
          • 5. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta, starosta, marszałek województwa lub minister właściwy do spraw klimatu występują do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o podjęcie odpowiednich działań będących w jego kompetencji, jeżeli w wyniku kontroli organy te stwierdzą naruszenie przez kontrolowany podmiot przepisów o ochronie środowiska lub występuje uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie mogło nastąpić, przekazując dokumentację sprawy.
          • 6. Kierownik kontrolowanego podmiotu oraz kontrolowana osoba fizyczna obowiązani są umożliwić przeprowadzanie kontroli, a w szczególności dokonanie czynności, o których mowa w ust. 3.

          Art.  380. Protokół z czynności kontrolnych

          • 1. Z czynności kontrolnych kontrolujący sporządza protokół, którego jeden egzemplarz doręcza kierownikowi kontrolowanego podmiotu lub kontrolowanej osobie fizycznej.
          • 2. Protokół podpisują kontrolujący oraz kierownik kontrolowanego podmiotu lub kontrolowana osoba fizyczna, którzy mogą wnieść do protokołu zastrzeżenia i uwagi wraz z uzasadnieniem.
          • 3. W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika kontrolowanego podmiotu lub kontrolowaną osobę fizyczną kontrolujący umieszcza o tym wzmiankę w protokole, a odmawiający podpisu może, w terminie 7 dni, przedstawić swoje stanowisko na piśmie wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, staroście, marszałkowi województwa lub ministrowi właściwemu do spraw klimatu.

          Art.  381. Uchylony

            Art.  382. Właściwość miejscowa

            • 1. Jeżeli przepis ustawy nie stanowi inaczej, właściwy miejscowo do prowadzenia sprawy, w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, jest organ właściwy ze względu na położenie nieruchomości, na której terenie planuje się lub realizuje przedsięwzięcie związane z przedmiotem postępowania.
            • 2. Jeżeli nieruchomość, o której mowa w ust. 1, położona jest na terenie działania więcej niż jednego organu, właściwy jest organ, na którego terenie działania znajduje się większa część nieruchomości; organ ten wydaje przewidziane prawem decyzje w uzgodnieniu z pozostałymi właściwymi organami.

            Art.  383. Wyłączenia wymogu uzgodnienia lub opiniowania

            • 1. Wymogu uzgodnienia lub opiniowania przez organ ochrony środowiska nie stosuje się, jeżeli organ właściwy do prowadzenia postępowania w sprawie jest jednocześnie organem uzgadniającym lub opiniującym.
            • 2. Wymogu uzgodnienia lub opiniowania przez organ ochrony środowiska nie stosuje się, jeżeli organem właściwym do prowadzenia postępowania w sprawie jest wojewoda, a organem uzgadniającym lub opiniującym jest starosta.
            • 3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli organem uzgadniającym lub opiniującym jest organ opracowujący projekt dokumentu lub wprowadzający zmiany do przyjętego dokumentu.

            Art.  384. Warunki do realizacji przepisów

            • Właściwi ministrowie zapewniają warunki niezbędne do realizacji przepisów o ochronie środowiska przez podległe i nadzorowane jednostki organizacyjne.

            Art.  385. Rozporządzenia ministra obrony narodowej

            • 1. Minister Obrony Narodowej, w drodze rozporządzeń:
              • 1) określi organy odpowiadające za nadzór nad przestrzeganiem przepisów o ochronie środowiska w komórkach i jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej albo przez niego nadzorowanych, uwzględniając specyfikę i charakter zadań realizowanych przez te organy;
              • 2) może określić w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu oraz ministrem właściwym do spraw środowiska szczegółowe sposoby realizacji przepisów o ochronie środowiska w komórkach i jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej albo przez niego nadzorowanych.
            • 2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zostaną ustalone:
              • 1) organy odpowiadające za nadzór;
              • 2) zakres odpowiedzialności jednostek podległych i nadzorowanych;
              • 3) przysługujące kompetencje w zakresie wykonywanych zadań.
            • 3. Minister Obrony Narodowej może określić, w drodze rozporządzenia, formę, zakres, układ, techniki i terminy przedstawiania przez jednostki nadzorowane organom nadzorczym, o których mowa w ust. 1 pkt 1, informacji o istotnym znaczeniu dla zapewnienia przestrzegania przepisów o ochronie środowiska.
            • 4. Minister, wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, uwzględni specyfikę funkcjonowania Sił Zbrojnych:
              • 1) w zakresie eksploatowania charakterystycznej infrastruktury;
              • 2) w toku działalności szkoleniowej;
              • 3) w toku innej szczególnej działalności mającej związek z koniecznością spełnienia wymagań ochrony środowiska.
            Spis treści

            Spis treści

            Prawo ochrony środowiska
            • Tytuł I. Przepisy ogólne(1-80)
            • Dział I. Zakres obowiązywania ustawy(1-2)
            • Dział II. Definicje i zasady ogólne(3-12)
            • Dział III. Polityka ochrony środowiska
            • Dział IV. Informacje o środowisku(19-30)
            • Rozdział 1. (Uchylony)(19-24)
            • Rozdział 2. (uchylony)(25-39)
            • Dział V. (Uchylony)(31-39)
            • Dział VI. (Uchylony)(40-70)
            • Rozdział 1. (uchylony) (40-45)
            • Rozdział 2. (uchylony)(46-57)
            • Rozdział 3. (uchylony)(58-128)
            • Dział VII. Ochrona środowiska w zagospodarowaniu przestrzennym i przy realizacji inwestycji(71-76)
            • Dział VIII. Edukacja ekologiczna, badania z zakresu ochrony środowiska oraz reklama(77-80)
            • Tytuł II. Ochrona zasobów środowiska(81-136)
            • Dział I. Przepisy ogólne(81-84)
            • Dział II. Ochrona powietrza(85-96)
            • Dział III. (uchylony)(97-100)
            • Dział IV. Ochrona powierzchni ziemi(101-111)
            • Dział V. Ochrona przed hałasem(112-120)
            • Dział VI. Ochrona przed polami elektromagnetycznymi(121-124)
            • Dział VII. Ochrona kopalin(125-126)
            • Dział VIII. Ochrona zwierząt oraz roślin(127-128)
            • Dział IX. Ograniczanie sposobu korzystania z nieruchomości w związku z ochroną środowiska(129-136)
            • Rozdział 1. Przepisy ogólne(129-129)
            • Rozdział 2. Ograniczenia związane z ochroną zasobów środowiska(130-134)
            • Rozdział 3. Obszary ograniczonego użytkowania(135-136)
            • Rozdział 4. Strefy przemysłowe(136-140)
            • Tytuł III. Przeciwdziałanie zanieczyszczeniom(137-242)
            • Dział I. Przepisy ogólne(137-140)
            • Dział II. Instalacje, urządzenia, substancje oraz produkty(141-172)
            • Rozdział 1. Instalacje i urządzenia(141-157)
            • Rozdział 2. Substancje(158-165)
            • Rozdział 3. Produkty(166-179)
            • Dział III. Drogi, linie kolejowe, linie tramwajowe, lotniska oraz porty(173-179)
            • Dział IV. Pozwolenia na wprowadzanie do środowiska substancji lub energii(180-236)
            • Rozdział 1. Przepisy ogólne(180-183)
            • Rozdział 2. Wydawanie pozwoleń(184-192)
            • Rozdział 3. Wygaśnięcie, cofnięcie i ograniczenie pozwolenia(193-200)
            • Rozdział 4. Pozwolenia zintegrowane(201-219)
            • Rozdział 5. Pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza(220-229)
            • Rozdział 6. (Uchylony)(230-234)
            • Rozdział 7. (Uchylony)(235-247)
            • Dział IVa. Krajowy Rejestr Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń(236-236)
            • Dział IVb. Rejestr średnich źródeł spalania paliw(236-236)
            • Dział V. Przeglądy ekologiczne(237-242)
            • Tytuł IV. Poważne awarie(243-271)
            • Dział I. Przepisy ogólne(243-247)
            • Dział II. Instrumenty prawne służące przeciwdziałaniu poważnej awarii przemysłowej(248-269)
            • Rozdział 1. Przepisy ogólne(248-248)
            • Rozdział 2. Obowiązki prowadzącego zakład stwarzający zagrożenie wystąpienia awarii przemysłowej(249-264)
            • Rozdział 3. Obowiązki organów administracji związane z awarią przemysłową(264-283)
            • Dział III. Współpraca międzynarodowa(270-271)
            • Tytuł V. Środki finansowo-prawne(272-321)
            • Dział I. Przepisy ogólne(272-283)
            • Dział II. Opłaty za korzystanie ze środowiska(284-297)
            • Rozdział 1. Wnoszenie opłat(284-289)
            • Rozdział 2. Stawki opłat za korzystanie ze środowiska(290-291)
            • Rozdział 3. Opłaty podwyższone(292-293)
            • Rozdział 4. Przepisy szczególne dotyczące opłat za składowanie odpadów(294-297)
            • Dział III. Administracyjne kary pieniężne(298-315)
            • Rozdział 1. Postępowanie w sprawie wymierzenia kary(298-308)
            • Rozdział 2. Wysokość kar(309-312)
            • Rozdział 3. Przepisy szczególne dotyczące kar za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza oraz emisję hałasu(313-315)
            • Rozdział 4. Kary pieniężne za uchybienia w zakresie przygotowania i realizacji programów ochrony powietrza oraz planów działań krótkoterminowych(315-315)
            • Rozdział 5. Przepisy szczególne dotyczące kar za niespełnianie warunków uznawania za dotrzymane maksymalnych emisji substancji ze źródeł spalania paliw, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 146h(315-315)
            • Rozdział 6. Kary pieniężne za uchybienia w zakresie sporządzania strategicznych map hałasu oraz programów ochrony środowiska przed hałasem(315-385)
            • Dział IV. Odraczanie, zmniejszanie oraz umarzanie podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska oraz administracyjnych kar pieniężnych(316-321)
            • Dział V. Opłata emisyjna(321-321)
            • Dział VI. Administracyjne kary pieniężne za naruszenie zakazu wprowadzania do obrotu kotłów na paliwo stałe o znamionowej mocy cieplnej nie większej niż 500 kW niespełniających wymagań(321-321)
            • Tytuł VI. Odpowiedzialność w ochronie środowiska(322-375)
            • Dział I. Odpowiedzialność cywilna(322-328)
            • Dział II. Odpowiedzialność karna(329-361)
            • Dział III. Odpowiedzialność administracyjna(362-375)
            • Tytuł VII. Organy administracji oraz instytucje ochrony środowiska(376-421)
            • Dział I. Organy administracji do spraw ochrony środowiska(376-385)
            • Dział II. Instytucje ochrony środowiska(386-421)
            • Rozdział 1. Przepisy ogólne(386-386)
            • Rozdział 2. Państwowa Rada Ochrony Środowiska(387-393)
            • Rozdział 3. (uchylony)(394-399)
            • Rozdział 4. Finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej(400-421)
            • Rozdział 5. Polskie Domy Drewniane Spółka Akcyjna(421-421)
            • Rozdział 6. Ekologiczny Fundusz Poręczeń i Gwarancji(421-442)
            • Tytuł VIII. (Uchylony)(422-441)
            • Dział I. (Uchylony)(422-425)
            • Dział II. (Uchylony)(426-436)
            • Dział III. (Uchylony)(437-438)
            • Dział IV. (Uchylony)(439-442)
            • Tytuł IX. Przepis końcowy(442-442)

            Ostatnie zmiany

            • Art. 274Art. 285bArt. 286
              2026-09-16
            • Art. 14Art. 17Art. 18Art. 18caArt. 18cbArt. 80dArt. 91Art. 92Art. 96
              2026-07-31
            • Art. 400b
              2026-07-23
            • Art. 421l
              2026-05-27
            • Art. 195Art. 400aArt. 400bArt. 400kArt. 401Art. 401c
              2026-05-21
            • Art. 400q
              2026-04-14
            • Art. 400bArt. 401d
              2026-01-13
            • Art. 193Art. 401Art. 401c
              2026-01-01
            • Art. 193Art. 211a
              2025-12-31
            • Art. 135
              2025-09-07
            • Art. 18b
              2025-07-01
            • Art. 248
              2025-01-20
            • Art. 3Art. 14Art. 18aArt. 18bArt. 18cArt. 18dArt. 71Art. 72Art. 88Art. 91Art. 400dArt. 400fArt. 400iArt. 400jArt. 401cArt. 403Art. 411
              2025-01-11
            • Art. 321aArt. 401
              2025-01-01
            • Art. 89
              2024-12-31
            • Art. 401
              2024-12-28
            • Art. 147a
              2024-11-10
            • Art. 400q
              2024-07-23
            • Art. 411
              2024-07-01
            • Art. 400a
              2024-01-01
            • Art. 71Art. 125Art. 401
              2023-10-28
            • Art. 175Art. 378
              2023-10-16
            • Art. 400aArt. 400bArt. 401c
              2023-10-07
            • Art. 71Art. 72Art. 73Art. 101aArt. 118
              2023-09-24
            • Art. 73Art. 129Art. 130Art. 400aArt. 401
              2023-09-12
            • Art. 144
              2023-09-03
            • Art. 378Art. 379Art. 380Art. 401Art. 401c
              2023-05-24
            • Art. 401c
              2022-12-21
            • Art. 193
              2022-10-18
            • Art. 400b
              2022-10-13
            • Art. 400q
              2022-08-20
            • Art. 92bArt. 94Art. 96aArt. 204aArt. 315aArt. 331a
              2022-08-11
            • Art. 374
              2022-07-29
            • Art. 84a
              2022-07-28
            • Art. 87
              2022-07-26
            • Art. 73aArt. 84Art. 136bArt. 136cArt. 178Art. 186Art. 378
              2022-06-29
            • Art. 112cArt. 112dArt. 118
              2022-06-15
            • Art. 400b
              2022-06-04
            • Art. 80cArt. 91aArt. 136bArt. 136cArt. 136dArt. 171aArt. 183aArt. 191aArt. 241aArt. 332aArt. 337aArt. 338aArt. 351aArt. 351bArt. 352Art. 400cArt. 400gArt. 400lArt. 400mArt. 400nArt. 410c
              2022-05-11
            • Art. 236aArt. 236bArt. 236cArt. 236d
              2022-02-25
            • Art. 290Art. 311
              2022-01-01
            • Art. 400hArt. 401cArt. 411
              2021-12-24
            • Art. 400a
              2021-12-18
            • Art. 9Art. 10Art. 11Art. 19Art. 20Art. 21Art. 22Art. 23Art. 24Art. 30Art. 31Art. 32Art. 70Art. 80bArt. 102Art. 106Art. 107Art. 108Art. 110Art. 111Art. 136aArt. 171Art. 223Art. 230Art. 295Art. 297Art. 297aArt. 335Art. 337Art. 369Art. 381Art. 394Art. 405Art. 410bArt. 412
              2021-12-16
            • Art. 236aArt. 236c
              2021-11-25
            • Art. 115aArt. 183c
              2021-09-23
            • Art. 401Art. 401c
              2021-09-22
            • Art. 421m
              2021-08-21
            • Art. 411
              2021-07-13
            • Art. 152Art. 213Art. 286
              2021-06-25
            • Art. 400bArt. 401cArt. 401eArt. 410e
              2021-06-11
            • Art. 321dArt. 321gArt. 321hArt. 321j
              2021-06-01
            • Art. 401c
              2021-05-22
            • Art. 342Art. 400bArt. 411Art. 421Art. 421lArt. 421m
              2021-01-01
            • Art. 401c
              2020-12-31
            • Art. 71Art. 91
              2020-11-13
            • Art. 321bArt. 321iArt. 400bArt. 401Art. 401cArt. 402Art. 411
              2020-10-01
            • Art. 86aArt. 311Art. 400dArt. 400fArt. 400hArt. 400iArt. 411
              2020-07-10
            • Art. 94Art. 122aArt. 152Art. 152bArt. 411
              2020-04-18
            • Art. 17Art. 18Art. 72Art. 73aArt. 80aArt. 86Art. 86aArt. 86bArt. 86cArt. 86dArt. 87Art. 88Art. 90Art. 91Art. 91cArt. 92aArt. 92bArt. 94Art. 101aArt. 101cArt. 101pArt. 112bArt. 113Art. 116Art. 117bArt. 118Art. 118aArt. 119aArt. 120Art. 120aArt. 122Art. 122aArt. 123Art. 140Art. 145Art. 145aArt. 146Art. 146cArt. 146eArt. 146fArt. 146gArt. 146gaArt. 146hArt. 146iArt. 148Art. 149Art. 152Art. 153Art. 160Art. 163Art. 167Art. 168aArt. 169Art. 170Art. 176Art. 177Art. 187Art. 201Art. 206Art. 209Art. 210Art. 211Art. 212Art. 213Art. 215Art. 220Art. 221Art. 222Art. 236bArt. 242Art. 253Art. 260Art. 270Art. 271Art. 271aArt. 271bArt. 271cArt. 286Art. 291Art. 306Art. 321hArt. 376Art. 377aArt. 385Art. 387Art. 388Art. 389Art. 390Art. 391Art. 393Art. 400aArt. 400dArt. 400eArt. 400fArt. 400hArt. 400iArt. 400kArt. 400oArt. 400pArt. 400qArt. 400rArt. 401cArt. 404Art. 410dArt. 410eArt. 411Art. 411a
              2020-02-29
            • Art. 152b
              2020-02-23
            • Art. 172aArt. 208Art. 401
              2020-01-01
            • Art. 33Art. 34Art. 35Art. 36Art. 37Art. 38Art. 39Art. 40Art. 41Art. 42Art. 43Art. 44Art. 45Art. 46Art. 47Art. 48Art. 49Art. 50Art. 51Art. 52Art. 53Art. 54Art. 55Art. 56Art. 57Art. 58Art. 59Art. 60Art. 61Art. 62Art. 63Art. 64Art. 65Art. 66Art. 67Art. 68Art. 69Art. 231Art. 232Art. 233Art. 234Art. 235Art. 236Art. 395Art. 396Art. 397Art. 398Art. 399Art. 406Art. 407Art. 408Art. 409Art. 409aArt. 410Art. 413Art. 414Art. 415Art. 415aArt. 415bArt. 415cArt. 415dArt. 415eArt. 415fArt. 415gArt. 416Art. 417Art. 418Art. 419Art. 420Art. 421Art. 442
              2019-12-01
            • Art. 168bArt. 171bArt. 172aArt. 321kArt. 348
              2019-11-23
            • Art. 3Art. 73Art. 112aArt. 112bArt. 112cArt. 115aArt. 117Art. 117aArt. 117bArt. 118Art. 118aArt. 118bArt. 119Art. 119aArt. 120Art. 175Art. 179Art. 186Art. 236bArt. 315fArt. 315gArt. 315hArt. 315iArt. 315jArt. 315kArt. 350Art. 378
              2019-11-14
            • Art. 122Art. 122aArt. 124Art. 152Art. 152bArt. 338bArt. 342
              2019-10-25
            • Art. 378
              2019-09-24
            • Art. 400a
              2019-09-18
            • Art. 183cArt. 186Art. 378Art. 400aArt. 401Art. 401c
              2019-09-06
            • Art. 145aArt. 146gaArt. 225Art. 229Art. 273Art. 274Art. 285Art. 285aArt. 285bArt. 286Art. 286aArt. 287Art. 288Art. 289Art. 401Art. 401c
              2019-08-24
            • Art. 183cArt. 184Art. 401c
              2019-08-13
            • Art. 152Art. 184Art. 285Art. 401c
              2019-07-30
            • Art. 321bArt. 321i
              2019-07-18
            • Art. 91Art. 147Art. 152Art. 152aArt. 154Art. 157aArt. 184Art. 188aArt. 236e
              2019-07-13
            • Art. 88Art. 91Art. 91bArt. 92Art. 93Art. 94Art. 96aArt. 315aArt. 378
              2019-06-29
            • Art. 401d
              2019-03-20
            • Art. 129
              2019-03-15
            • Art. 129
              2019-03-14
            • Art. 401Art. 401c
              2019-01-25
            • Art. 25Art. 26Art. 27Art. 28Art. 29Art. 88Art. 89Art. 90Art. 92Art. 94Art. 115aArt. 117Art. 120Art. 120aArt. 122aArt. 123Art. 124Art. 177Art. 179Art. 225Art. 236dArt. 236eArt. 272Art. 285Art. 286Art. 288Art. 289Art. 309Art. 315aArt. 321aArt. 321bArt. 321cArt. 321dArt. 321eArt. 321fArt. 321gArt. 321hArt. 321iArt. 321jArt. 329Art. 361Art. 400aArt. 401Art. 401c
              2019-01-01
            • Art. 147
              2018-12-20
            • Art. 147Art. 148Art. 185Art. 202Art. 203Art. 208Art. 211Art. 400h
              2018-09-20
            • Art. 400aArt. 411aArt. 421aArt. 421bArt. 421cArt. 421dArt. 421eArt. 421fArt. 421gArt. 421hArt. 421iArt. 421jArt. 421k
              2018-09-11
            • Art. 183cArt. 184Art. 186Art. 187Art. 188
              2018-09-05
            • Art. 135
              2018-09-04
            • Art. 211
              2018-08-29
            • Art. 400bArt. 401Art. 401c
              2018-07-28
            • Art. 3Art. 181Art. 269a
              2018-04-30
            • Art. 288Art. 369a
              2018-04-28
            • Art. 129
              2018-03-14
            • Art. 88Art. 90Art. 92aArt. 93Art. 94
              2018-01-26
            • Art. 369a
              2018-01-18
            • Art. 3Art. 4Art. 97Art. 98Art. 99Art. 100Art. 101lArt. 130Art. 134Art. 173Art. 181Art. 182Art. 185Art. 187Art. 193Art. 202Art. 273Art. 274Art. 279Art. 284Art. 285Art. 286Art. 286aArt. 287Art. 288Art. 290Art. 292Art. 294Art. 296Art. 298Art. 300Art. 304Art. 305aArt. 306Art. 307Art. 309Art. 310Art. 311Art. 312Art. 314Art. 317Art. 318Art. 318aArt. 319Art. 359Art. 400aArt. 400bArt. 400hArt. 400kArt. 401Art. 401cArt. 403
              2018-01-01
            • Art. 91Art. 145Art. 145aArt. 146aArt. 146bArt. 146cArt. 146eArt. 146fArt. 146jArt. 146kArt. 152Art. 152aArt. 154Art. 157aArt. 184Art. 188aArt. 342
              2017-11-27
            • Art. 169
              2017-10-28
            • Art. 400eArt. 400p
              2017-10-11
            • Art. 73
              2017-09-11
            • Art. 400h
              2017-06-21
            • Art. 400dArt. 400fArt. 400iArt. 400j
              2017-05-24
            • Art. 184Art. 186Art. 188
              2017-04-29
            • Art. 188
              2017-04-15
            • Art. 401
              2017-03-14
            • Art. 135Art. 193Art. 286Art. 288Art. 289Art. 411a
              2017-01-01
            • Art. 400a
              2016-12-31
            • Art. 401c
              2016-12-10
            • Art. 401
              2016-10-01
            • Art. 340Art. 349
              2016-09-08
            • Art. 72Art. 73aArt. 110a
              2016-08-31
            • Art. 122aArt. 401
              2016-07-01
            • Art. 373
              2016-05-17
            • Art. 146Art. 146hArt. 146iArt. 400dArt. 400kArt. 401cArt. 411
              2016-03-17
            • Art. 400bArt. 400kArt. 401Art. 401cArt. 402Art. 410aArt. 411
              2016-01-01
            • Art. 317
              2015-12-30
            • Art. 96Art. 113Art. 114Art. 193Art. 225Art. 227Art. 228Art. 229Art. 362
              2015-11-12
            • Art. 3Art. 73Art. 73aArt. 243aArt. 244Art. 248Art. 250Art. 251Art. 252Art. 253Art. 254Art. 255Art. 256Art. 257Art. 258Art. 259Art. 260Art. 261Art. 261aArt. 262Art. 264Art. 264aArt. 264bArt. 264cArt. 264dArt. 265Art. 266Art. 267Art. 267aArt. 268Art. 268aArt. 269Art. 269aArt. 270Art. 271aArt. 271cArt. 354Art. 355Art. 356Art. 357Art. 358Art. 360Art. 373
              2015-10-06
            • Art. 400a
              2015-09-11
            • Art. 273Art. 274Art. 285aArt. 286aArt. 288Art. 401Art. 401cArt. 402Art. 403Art. 404
              2015-09-09
            • Art. 402
              2015-08-28
            • Art. 400aArt. 401Art. 401c
              2015-07-10
            • Art. 401Art. 401c
              2015-05-04
            • Art. 127Art. 165
              2015-03-30
            • Art. 401c
              2015-02-12
            • Art. 186Art. 378
              2015-02-06
            • Art. 400aArt. 400hArt. 401Art. 401cArt. 402Art. 411
              2015-01-01
            • Art. 221
              2014-12-25
            • Art. 400b
              2014-09-13
            • Art. 3Art. 4Art. 7aArt. 13Art. 14Art. 15Art. 16Art. 17Art. 18Art. 76Art. 101Art. 101aArt. 101bArt. 101cArt. 101dArt. 101eArt. 101fArt. 101gArt. 101hArt. 101iArt. 101jArt. 101kArt. 101lArt. 101mArt. 101nArt. 101oArt. 101pArt. 101qArt. 101rArt. 103Art. 104Art. 105Art. 109Art. 118cArt. 135Art. 144Art. 145Art. 145aArt. 146Art. 146aArt. 146bArt. 146cArt. 146dArt. 146eArt. 146fArt. 146gArt. 146hArt. 146iArt. 147aArt. 148Art. 150Art. 152Art. 153Art. 157aArt. 168aArt. 169Art. 175Art. 178Art. 181Art. 183Art. 183bArt. 184Art. 185Art. 187Art. 188Art. 189Art. 190Art. 191Art. 193Art. 195Art. 199Art. 201Art. 202Art. 204Art. 206Art. 207Art. 208Art. 209Art. 210Art. 211Art. 211aArt. 214Art. 215Art. 216Art. 217Art. 217aArt. 217bArt. 217cArt. 217dArt. 218Art. 219Art. 305aArt. 315dArt. 315eArt. 319Art. 335aArt. 335bArt. 335cArt. 335dArt. 336Art. 339Art. 339aArt. 340Art. 351cArt. 362Art. 363Art. 377aArt. 378Art. 400aArt. 400bArt. 400hArt. 400kArt. 401cArt. 422Art. 423Art. 424Art. 425Art. 426Art. 427Art. 428Art. 429Art. 430Art. 431Art. 432Art. 433Art. 434Art. 435Art. 436Art. 437Art. 438Art. 439Art. 440Art. 441
              2014-09-05
            • Art. 401c
              2014-08-23
            • Art. 400aArt. 401Art. 401c
              2014-05-09
            • Art. 402
              2014-01-25
            • Art. 294
              2014-01-19
            • Art. 401Art. 402
              2014-01-01
            • Art. 401Art. 401c
              2013-11-24
            • Art. 3Art. 26
              2013-03-07
            • Art. 400bArt. 401dArt. 410e
              2013-02-14
            • Art. 147Art. 180aArt. 181Art. 184Art. 186Art. 188Art. 193Art. 293Art. 298Art. 309Art. 319Art. 400aArt. 401Art. 401c
              2013-01-23
            • Art. 377aArt. 378
              2013-01-14
            • Art. 72Art. 86bArt. 92bArt. 110aArt. 285Art. 286Art. 287Art. 289
              2013-01-01
            • Art. 86Art. 86aArt. 86cArt. 86dArt. 87Art. 89Art. 90Art. 91Art. 91bArt. 91cArt. 91dArt. 92Art. 92aArt. 93Art. 94Art. 152Art. 208Art. 221Art. 332Art. 334
              2012-05-28
            • Art. 96aArt. 315aArt. 315bArt. 315c
              2012-05-01
            • Art. 410dArt. 410f
              2011-11-04
            • Art. 386
              2011-09-29
            • Art. 401
              2011-06-21
            • Art. 400Art. 400hArt. 400r
              2011-05-31
            • Art. 147a
              2011-04-08
            • Art. 400a
              2011-03-18
            • Art. 318Art. 318a
              2011-01-01

            Najbliższe zmiany

            • Art. 421d
              2027-02-18
            • Art. 401Art. 401c
              2030-01-01

            Najnowsze

            • 14:44
              Nowelizacja VAT od 18 listopada 2026 r. Łatwiejsze dokumentowanie eksportu i uproszczenia w imporcie
            • 10:07
              Uczeń obraża nauczyciela, krzyczy na woźną lub lekceważy polecenia. Czy zawsze grozi mu kara?
            • 08:14
              Nieostrożność z ogniem i opieka nad dzieckiem. Odpowiedzialność w świetle art. 82 Kodeksu wykroczeń
            • 06:55
              Dłuższy urlop dla rodziców dzieci z programu „Za życiem”: kto ma prawo do 65 lub 67 tygodni?
            • 11.11
              Anatomia administracyjnego potknięcia. Dlaczego niewłaściwy format korespondencji potrafi zatrzymać kluczowe procesy w urzędzie?
            • 11.11
              Kto powołuje komisję konkursową na dyrektora szkoły? Zasady i najważniejsze wyjątki
            • 11.11
              Sprowadziłeś rodzinę do Polski? Dowiedz się, kiedy Twoje dziecko otrzyma bezterminowy pobyt stały i jak uniknąć błędów w urzędzie
            • 10.11
              Mała firma na celowniku fiskusa Jeden brakujący wyraz na fakturze i tracisz prawo do odliczenia VAT
            • 10.11
              Nadmierne niedogodności przy reklamacji. Kiedy nie musisz czekać na naprawę?
            • 09.11
              Zasiłek po powodzi, pożarze lub klęsce ekologicznej. Kto wypłaca pieniądze: gmina czy państwo?

            LexLege radzi

            • Uczeń obraża nauczyciela, krzyczy na woźną lub lekceważy polecenia. Czy zawsze grozi mu kara?

            • Nieostrożność z ogniem i opieka nad dzieckiem. Odpowiedzialność w świetle art. 82 Kodeksu wykroczeń

            • Dłuższy urlop dla rodziców dzieci z programu „Za życiem”: kto ma prawo do 65 lub 67 tygodni?

            • Anatomia administracyjnego potknięcia. Dlaczego niewłaściwy format korespondencji potrafi zatrzymać kluczowe procesy w urzędzie?

            • Kto powołuje komisję konkursową na dyrektora szkoły? Zasady i najważniejsze wyjątki

            Lexlege
            Lexlege
            • FAQ
            • O nas
            • Newslettery
            • Kontakt
            • Reklama
            • System Informacji Prawnej
            • Na Skróty
            Grupa Bonnier
            • ArsLege
            • Puls Biznesu
            • Bankier
            • Puls Medycyny
            • Pit.pl
            • Egzamin Rzeczoznawca
            • Urzędnik mianowany
            Subskrybuj newsletter i zawsze bądź na bieżąco z wybranymi tematami.Miej najważniejsze wydarzenia każdego dnia w zasięgu ręki.
            Subskrybuj
            • Promocje bankowe
            • blogbank.pl
            • Konferencje
            • Zgarnij premię
            • Rejestracja pojazdu
            • Kredyt gotówkowy
            • Kurs Dolara
            • Kurs Euro
            • Kursy walut
            • Dywidendy
            • Sesje elixir
            • Kredyt konsolidacyjny
            • Forex
            • Startup
            • Wibor
            • Biznes plan
            • Program pit
            • Pit 36
            • Pit 36L
            • Pit 28
            • Pit 11
            • Rozlicz pit 37
            • Ulgi i odliczenia podatkowe
            • rozliczenie najmu pit.pl
            • Notowania GPW
            • Orlen
            • PKO BP
            • Energa
            • WIG20
            • WIG30
            • Giełdy zagraniczne
            • Cena złota
            • Cena srebra
            • Cena ropy
            • Notowania surowców
            Bonnier © 2026 Puls Biznesu
            • Serwis używa cookies
            • Polityka Prywatności
            • Ustawienia plików cookie