Prawo ochrony środowiska

Art.  298. Administracyjne kary pieniężne

• 1. Administracyjne kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji, wojewódzki inspektor ochrony środowiska za:
  • 1) przekroczenie określonych w pozwoleniach, o których mowa w art. 181  ust. 1 pkt 1 i 2, ilości lub rodzaju gazów lub pyłów wprowadzanych do powietrza;
  • 2) (uchylony)
  • 3) (uchylony)
  • 4) naruszenie warunków decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów albo decyzji określającej miejsce i sposób magazynowania odpadów, wymaganych przepisami ustawy o odpadach, co do rodzaju i sposobów składowania lub magazynowania odpadów;
  • 5) przekroczenie, określonych w decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu lub pozwoleniu, o którym mowa w art. 181  ust. 1 pkt 1, poziomów hałasu.
• 2. (uchylony)

Art.  299. Przekroczenie lub naruszenie

• 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza przekroczenie lub naruszenie na podstawie:
  • 1) kontroli, a w szczególności dokonanych w ich trakcie pomiarów lub za pomocą innych środków dowodowych;
  • 2) pomiarów prowadzonych przez podmiot korzystający ze środowiska, obowiązany do dokonania takich pomiarów.
• 2. O stwierdzeniu przekroczenia lub naruszenia na podstawie kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w terminie 21 dni od wykonania pomiarów, zawiadamia podmiot korzystający ze środowiska, przekazując mu wyniki pomiarów.

Art.  300. Wymiar kary biegnącej

• 1. Po stwierdzeniu przekroczenia lub naruszenia, na podstawie kontroli, o której mowa w art. 299  ust. 1 pkt 1, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje, decyzję ustalającą wymiar kary biegnącej.
• 2. Wymiar kary biegnącej ustala się, z zastrzeżeniem ust. 3, uwzględniając przekroczenie lub naruszenie w skali doby.
• 3. Za przekroczenie ilości lub rodzaju gazów lub pyłów wprowadzanych do powietrza wymiar kary biegnącej określa się, uwzględniając przekroczenie w skali godziny.
• 4. W decyzji ustalającej wymiar kary biegnącej określa się:
  • 1) wielkość stwierdzonego przekroczenia lub naruszenia odpowiednio w skali doby albo godziny;
  • 2) wymiar kary biegnącej;
  • 3) termin, od którego kara biegnąca będzie naliczana, jako odpowiednio dzień albo pełną godzinę zakończenia wykonania pomiarów, pobrania próbek albo dokonania innych ustaleń stanowiących podstawę stwierdzenia przekroczenia lub naruszenia.

Art.  301. Kara biegnąca

• 1. Kara biegnąca jest naliczana, z zastrzeżeniem ust. 2 oraz art. 304 , do czasu stwierdzenia, na zasadach określonych w art. 299  ust. 1, zmiany wielkości przekroczenia lub naruszenia.
• 2. Wymiar kary biegnącej może ulec zmianie na wniosek podmiotu korzystającego ze środowiska, zawierający:
  • 1) wyniki pomiarów lub sprawozdanie z własnych ustaleń;
  • 2) termin przeprowadzenia pomiarów lub dokonania własnych ustaleń;
  • 3) informacje o sposobie ograniczenia przekroczenia lub naruszenia.
• 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien być przedłożony wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska w terminie 30 dni od dokonania własnych pomiarów lub ustaleń.
• 4. Jeżeli przekroczenie zostało stwierdzone na zasadach określonych w art. 299  ust. 1 pkt 1, pomiary, o których mowa w ust. 2 pkt 1, powinny być przeprowadzone w miejscach i w sposób zgodny z pomiarami dokonanymi przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, który stwierdził przekroczenie.
• 5. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska ustali, w drodze decyzji, wymiar nowej kary biegnącej, określając termin naliczania kary od pełnej godziny albo doby od terminu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jeżeli w terminie 30 dni nie zakwestionuje zasadności złożonego wniosku.

Art.  302. Decyzja o wymierzeniu kary

• 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska podejmuje, na podstawie ostatecznych decyzji określających wymiar kary biegnącej, decyzję o wymierzeniu kary:
  • 1) za okres do ustania przekroczenia lub naruszenia – po stwierdzeniu z urzędu lub na wniosek podmiotu korzystającego ze środowiska, że przekroczenie lub naruszenie ustało, albo
  • 2) za okres do dnia 31 grudnia każdego roku – jeżeli do tego dnia przekroczenie lub naruszenie nie zostało usunięte.
• 2. W razie złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, stosuje się odpowiednio art. 301 , kara biegnąca, ust. 2–5.

Art.  303. Wyższe przekroczenie lub naruszenie

• Jeżeli wojewódzki inspektor ochrony środowiska w ciągu 30 dni od dnia wpływu wniosku, o którym mowa w art. 301 , kara biegnąca, ust. 2 lub art. 302 , decyzja o wymierzeniu kary, ust. 1 pkt 1, stwierdzi, że przekroczenie lub naruszenie jest wyższe, niż podano we wniosku, lub nie ustało, wymierza nową wysokość kary biegnącej począwszy odpowiednio od doby albo godziny, w której stwierdzono bezzasadność wniosku, jednocześnie podwyższając jej wysokość dwukrotnie na okres 60 dni.

Art.  304. Nie ustanie przekroczenia lub naruszenia

• Jeżeli do dnia zmiany stawek opłat za korzystanie ze środowiska stanowiących podstawę wymiaru kary albo do dnia zmiany stawek kar, o których mowa w art. 311  ust. 2, stwierdzone przekroczenie lub naruszenie nie ustało, wojewódzki inspektor ochrony środowiska ustala w drodze decyzji nowy wymiar kary biegnącej, stosując nowe stawki od dnia ich wprowadzenia.

Art.  305. Zastrzeżenia pomiarów

• 1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza przekroczenie warunków korzystania ze środowiska na podstawie, o której mowa w art. 299  ust. 1 pkt 2, jeżeli:
  • 1) podmiot korzystający ze środowiska prowadzi wymagane pomiary wielkości emisji;
  • 2) spełnione są warunki określone w art. 147a .
• 2. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może nie uznać przedkładanych mu wyników wymaganych pomiarów wielkości emisji, jeżeli pomiary te nasuwają zastrzeżenia.
• 3. Wyniki pomiarów prowadzonych przez podmiot korzystający ze środowiska nasuwają zastrzeżenia, jeżeli w szczególności:
  • 1) jest oczywiste, że środki techniczne mające na celu zapobieganie lub ograniczanie emisji ze względu na ich rodzaj nie mogą zapewnić redukcji stężeń substancji dokumentowanej tymi wynikami;
  • 2) przyrządy użyte do pomiarów nie spełniają wymagań prawnej kontroli metrologicznej w rozumieniu ustawy z dnia 11 maja 2001 r. – Prawo o miarach (Dz. U. z 2016 r. poz. 884 i 1948);
  • 3) nie były przestrzegane zasady pobierania próbek, przez co wyniki analiz nie są miarodajne dla ustalenia wielkości emisji;
  • 4) w pracach laboratoryjnych nie były spełnione wymagania, o których mowa w art. 12 .
• 4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wymierza karę za przekroczenie stwierdzone w roku kalendarzowym, uwzględniając zmiany stawek opłat i kar, o których mowa w art. 304 , w okresie objętym karą.

Art.  305a. Brak pomiarów lub zastrzeżenia do pomiarów

• 1. Jeżeli podmiot korzystający ze środowiska nie prowadzi wymaganych pomiarów wielkości emisji, pomiary ciągłe nie są prowadzone przez rok kalendarzowy lub pomiary nasuwają zastrzeżenia:
  • 1) przekroczenie warunków korzystania ze środowiska określonych w pozwoleniach, o których mowa w art. 181ust. 1 pkt 1 i 2, lub decyzjach, o których mowa w art. 298  ust. 1 pkt 4, lub decyzjach o dopuszczalnym poziomie hałasu stwierdza się, stosując odpowiednio art 299–304.
  • 2) (uchylony)
• 2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli nie są spełnione warunki prowadzenia pomiarów, o których mowa w art. 147a , w tym pobierania próbek.

Art.  306. Rozporządzenie w sprawie wymierzania kar na podstawie pomiarów ciągłych

• 1. Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki wymierzania kar na podstawie pomiarów ciągłych.
• 2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, mogą zostać ustalone:
  • 1) szczegółowe warunki uznawania pomiarów za ciągłe;
  • 2) sposoby ustalania przekroczeń na podstawie wyników ciągłych pomiarów w zakresie:
    • a) wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza,
    • b) (uchylona)
    • c) emitowania hałasu do środowiska.
• 3. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, mogą zostać ustalone sposoby uzupełniania brakujących wyników pomiarów.

Art.  307. Uchylony

Art.  308. Negatywne przesłanki wszczęcia postępowania w sprawie wymierzenia kary

• Wojewódzki inspektor ochrony środowiska nie wszczyna postępowania w sprawie wymierzenia kary, jeżeli przewidywana jej wysokość nie przekroczy 800 zł.