Prawo ochrony środowiska

Art.  376. Organy ochrony środowiska

• Organami ochrony środowiska, z zastrzeżeniem art. 377 , są:
  • 1) wójt, burmistrz lub prezydent miasta;
  • 2) starosta;
  • 2a) sejmik województwa;
  • 2b) marszałek województwa;
  • 3) wojewoda;
  • 4) minister właściwy do spraw klimatu;
  • 5) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska;
  • 6) regionalny dyrektor ochrony środowiska.

Art.  377. Organy inspekcji ochrony środowiska

• Organy Inspekcji Ochrony Środowiska działające na podstawie przepisów ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska wykonują zadania w zakresie ochrony środowiska, jeżeli ustawa tak stanowi.

Art.  377a. Organ wyższego stopnia w stosunku do marszałka województwa

• Minister właściwy do spraw klimatu jest organem wyższego stopnia w stosunku do marszałka województwa w sprawach, o których mowa w art. 95  ust. 1, oraz w art. 378  ust. 2a i 2aa.

Art.  378. Właściwość organów w sprawach ochrony środowiska

• 1. Organem ochrony środowiska właściwym w sprawach, o których mowa w art. 115a  ust. 1, art. 149  ust. 1, art. 150 , art. 152  ust. 1, art. 154  ust. 1, art. 178 , art. 183 , art. 237  i art. 362  ust. 1-3, jest starosta.
• 2. Regionalny dyrektor ochrony środowiska jest właściwy w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych ustalonych przez Ministra Obrony Narodowej.
• 2a. Marszałek województwa jest właściwy w sprawach:
  • 1) przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
  • 2) przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, realizowanego na terenach innych niż wymienione w pkt 1;
  • 3) pozwolenia na wytwarzanie odpadów i pozwolenia zintegrowanego dla instalacji komunalnych, o których mowa w art. 38b  ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;
  • 4) o których mowa w art. 237  i art. 362  ust. 1 ̶ 3, w zakresie dróg innych niż autostrady i drogi ekspresowe, usytuowanych w miastach na prawach powiatu. 2aa. Organem ochrony środowiska właściwym w sprawie:
  • 1) pozwolenia na wytwarzanie odpadów dla odpadów innych niż wydobywcze wytworzonych w miejscu poszukiwania, rozpoznawania i wydobywania kopalin ze złóż oraz ich magazynowania i przeróbki,
  • 2) pozwolenia zintegrowanego dla odpadów, o których mowa w pkt 1 – jest organ właściwy do wydania decyzji zatwierdzającej program gospodarowania odpadami wydobywczymi, o której mowa w art. 0_11 ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2336). 2ab. Organem ochrony środowiska właściwym w sprawie:
  • 1) pozwolenia zintegrowanego dla instalacji, o której mowa w art. 201  ust. 1, wchodzącej w skład obiektu energetyki jądrowej w rozumieniu art. 2  pkt 2 ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2021 r. poz. 1484 oraz z 2023 r. poz. 595 i 1688),
  • 2) pozwolenia zintegrowanego dla instalacji regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, o której mowa w art. 0_38 pkt 2 lit. zk ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2023 r. poz. 924, 1489, 1688 i 1859) – jest minister właściwy do spraw klimatu.
• 2b. Przy ustalaniu właściwości organów ochrony środowiska instalacje powiązane technologicznie, eksploatowane przez różne podmioty, kwalifikuje się jako jedną instalację.
• 3. W przypadku zwykłego korzystania ze środowiska przez osoby fizyczne niebędące przedsiębiorcami wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest właściwy w sprawach:
  • 1) wydawania decyzji, o których mowa w art. 150  ust. 1 i art. 154  ust. 1 i 1a;
  • 2) przyjmowania wyników pomiarów, o których mowa w art. 149  i art. 150 ;
  • 3) przyjmowania zgłoszeń, o których mowa w art. 152  ust. 1.
• 4. Zadania samorządu województwa, o których mowa w ust. 2a i 2aa, art. 91  ust. 1, 3, 3a, 5, 9c, 9d i 9f, art. 92  ust. 1, art. 94  ust. 2 i 2a, art. 95  ust. 1, art. 96 , art. 119a  ust. 1, 9 i 10, art. 135  ust. 2 oraz art. 162  ust. 3, 6 i 7, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.

Art.  379. Kontrole przestrzegania i stosowania przepisów o ochronie środowiska

• 1. Minister właściwy do spraw klimatu, marszałek województwa, starosta oraz wójt, burmistrz lub prezydent miasta sprawują kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów o ochronie środowiska w zakresie objętym właściwością tych organów.
• 2. Do wykonywania funkcji kontrolnych:
  • 1) minister właściwy do spraw klimatu może upoważnić pracowników obsługującego go urzędu;
  • 2) marszałek województwa, starosta oraz wójt, burmistrz lub prezydent miasta mogą upoważnić pracowników podległych im urzędów marszałkowskich, powiatowych, miejskich lub gminnych lub funkcjonariuszy straży gminnych.
• 3. Kontrolujący, wykonując kontrolę, jest uprawniony do:
  • 1) wstępu wraz z rzeczoznawcami i niezbędnym sprzętem przez całą dobę na teren nieruchomości, obiektu lub ich części, na których prowadzona jest działalność gospodarcza, a w godzinach od 6 do 22 – na pozostały teren;
  • 2) przeprowadzania badań lub wykonywania innych niezbędnych czynności kontrolnych;
  • 3) żądania pisemnych lub ustnych informacji oraz wzywania i przesłuchiwania osób w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;
  • 4) żądania okazania dokumentów i udostępnienia wszelkich danych mających związek z problematyką kontroli.
• 4. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta, starosta, marszałek województwa, minister właściwy do spraw klimatu lub osoby przez nich upoważnione są uprawnieni do występowania w charakterze oskarżyciela publicznego w sprawach o wykroczenia przeciw przepisom o ochronie środowiska.
• 5. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta, starosta, marszałek województwa lub minister właściwy do spraw klimatu występują do wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o podjęcie odpowiednich działań będących w jego kompetencji, jeżeli w wyniku kontroli organy te stwierdzą naruszenie przez kontrolowany podmiot przepisów o ochronie środowiska lub występuje uzasadnione podejrzenie, że takie naruszenie mogło nastąpić, przekazując dokumentację sprawy.
• 6. Kierownik kontrolowanego podmiotu oraz kontrolowana osoba fizyczna obowiązani są umożliwić przeprowadzanie kontroli, a w szczególności dokonanie czynności, o których mowa w ust. 3.

Art.  380. Protokół z czynności kontrolnych

• 1. Z czynności kontrolnych kontrolujący sporządza protokół, którego jeden egzemplarz doręcza kierownikowi kontrolowanego podmiotu lub kontrolowanej osobie fizycznej.
• 2. Protokół podpisują kontrolujący oraz kierownik kontrolowanego podmiotu lub kontrolowana osoba fizyczna, którzy mogą wnieść do protokołu zastrzeżenia i uwagi wraz z uzasadnieniem.
• 3. W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika kontrolowanego podmiotu lub kontrolowaną osobę fizyczną kontrolujący umieszcza o tym wzmiankę w protokole, a odmawiający podpisu może, w terminie 7 dni, przedstawić swoje stanowisko na piśmie wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, staroście, marszałkowi województwa lub ministrowi właściwemu do spraw klimatu.

Art.  381. Uchylony

Art.  382. Właściwość miejscowa

• 1. Jeżeli przepis ustawy nie stanowi inaczej, właściwy miejscowo do prowadzenia sprawy, w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, jest organ właściwy ze względu na położenie nieruchomości, na której terenie planuje się lub realizuje przedsięwzięcie związane z przedmiotem postępowania.
• 2. Jeżeli nieruchomość, o której mowa w ust. 1, położona jest na terenie działania więcej niż jednego organu, właściwy jest organ, na którego terenie działania znajduje się większa część nieruchomości; organ ten wydaje przewidziane prawem decyzje w uzgodnieniu z pozostałymi właściwymi organami.

Art.  383. Wyłączenia wymogu uzgodnienia lub opiniowania

• 1. Wymogu uzgodnienia lub opiniowania przez organ ochrony środowiska nie stosuje się, jeżeli organ właściwy do prowadzenia postępowania w sprawie jest jednocześnie organem uzgadniającym lub opiniującym.
• 2. Wymogu uzgodnienia lub opiniowania przez organ ochrony środowiska nie stosuje się, jeżeli organem właściwym do prowadzenia postępowania w sprawie jest wojewoda, a organem uzgadniającym lub opiniującym jest starosta.
• 3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli organem uzgadniającym lub opiniującym jest organ opracowujący projekt dokumentu lub wprowadzający zmiany do przyjętego dokumentu.

Art.  384. Warunki do realizacji przepisów

• Właściwi ministrowie zapewniają warunki niezbędne do realizacji przepisów o ochronie środowiska przez podległe i nadzorowane jednostki organizacyjne.

Art.  385. Rozporządzenia ministra obrony narodowej

• 1. Minister Obrony Narodowej, w drodze rozporządzeń:
  • 1) określi organy odpowiadające za nadzór nad przestrzeganiem przepisów o ochronie środowiska w komórkach i jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej albo przez niego nadzorowanych, uwzględniając specyfikę i charakter zadań realizowanych przez te organy;
  • 2) może określić w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu oraz ministrem właściwym do spraw środowiska szczegółowe sposoby realizacji przepisów o ochronie środowiska w komórkach i jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej albo przez niego nadzorowanych.
• 2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, zostaną ustalone:
  • 1) organy odpowiadające za nadzór;
  • 2) zakres odpowiedzialności jednostek podległych i nadzorowanych;
  • 3) przysługujące kompetencje w zakresie wykonywanych zadań.
• 3. Minister Obrony Narodowej może określić, w drodze rozporządzenia, formę, zakres, układ, techniki i terminy przedstawiania przez jednostki nadzorowane organom nadzorczym, o których mowa w ust. 1 pkt 1, informacji o istotnym znaczeniu dla zapewnienia przestrzegania przepisów o ochronie środowiska.
• 4. Minister, wydając rozporządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3, uwzględni specyfikę funkcjonowania Sił Zbrojnych:
  • 1) w zakresie eksploatowania charakterystycznej infrastruktury;
  • 2) w toku działalności szkoleniowej;
  • 3) w toku innej szczególnej działalności mającej związek z koniecznością spełnienia wymagań ochrony środowiska.