1. Lexlege
  2. System informacji prawnej
  3. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
  4. DZIAŁ II. Szkolnictwo wyższe
  5. Rozdział 6. Komercjalizacja wyników działalności naukowej oraz know-how

Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

Stan prawny aktualny na dzień: 

Dz.U.2024.0.1571.t.j. - Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

Przejdź do
Wersje aktu
Ucz się z ArslegePobierz PDF

Wersja obowiązująca

Rozdział 6. Komercjalizacja wyników działalności naukowej oraz know-how

Art.  148. Akademickie inkubatory przedsiębiorczości i centra transferu technologii

  • 1. Uczelnie mogą prowadzić akademickie inkubatory przedsiębiorczości oraz centra transferu technologii.
  • 2. Akademicki inkubator przedsiębiorczości tworzy się w celu wspierania działalności gospodarczej pracowników uczelni, doktorantów i studentów.
  • 3. Akademicki inkubator przedsiębiorczości może być utworzony w formie jednostki ogólnouczelnianej albo spółki kapitałowej. Inkubator w formie jednostki ogólnouczelnianej działa na podstawie regulaminu zatwierdzonego przez senat.
  • 4. Centrum transferu technologii tworzy się w celu komercjalizacji bezpośredniej, polegającej na sprzedaży wyników działalności naukowej lub know-how związanego z tymi wynikami albo oddawaniu do używania tych wyników lub know-how, w szczególności na podstawie umowy licencyjnej, najmu oraz dzierżawy.
  • 5. Centrum transferu technologii może być utworzone w formie jednostki ogólnouczelnianej i działa na podstawie regulaminu zatwierdzonego przez senat.
  • 6. W akademickim inkubatorze przedsiębiorczości w formie jednostki ogólnouczelnianej lub centrum transferu technologii tworzy się rady nadzorujące, których skład i kompetencje określone są w ich regulaminach.
  • 7. Dyrektora akademickiego inkubatora przedsiębiorczości w formie jednostki ogólnouczelnianej lub centrum transferu technologii zatrudnia rektor po zasięgnięciu opinii senatu spośród kandydatów przedstawionych przez ich rady nadzorujące.

Art.  149. Spółki celowe

  • 1. Uczelnia, w celu komercjalizacji pośredniej, polegającej na obejmowaniu lub nabywaniu udziałów lub akcji w spółkach lub obejmowaniu warrantów subskrypcyjnych uprawniających do zapisu lub objęcia akcji w spółkach, w celu wdrożenia lub przygotowania do wdrożenia wyników działalności naukowej lub know-how związanego z tymi wynikami, może tworzyć wyłącznie jednoosobowe spółki kapitałowe, z zastrzeżeniem art. 150  ust. 1, zwane dalej „spółkami celowymi”. Na pokrycie kapitału zakładowego spółki celowej uczelnia może wnieść w całości albo w części wkład niepieniężny (aport) w postaci wyników działalności naukowej oraz know-how związanego z tymi wynikami. Spółkę celową tworzy rektor za zgodą senatu.
  • 2. Uczelnia, w drodze umowy, może powierzyć spółce celowej:
    • 1) zarządzanie prawami do wyników lub do know-how, o których mowa w ust. 1, w zakresie komercjalizacji bezpośredniej;
    • 2) zarządzanie infrastrukturą badawczą.
  • 3. Wypłaconą dywidendę spółki celowej uczelnia przeznacza na wykonywanie zadań, o których mowa w art. 11 .
  • 4. Spółka celowa może prowadzić, jako dodatkową, działalność gospodarczą wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo od działalności, o której mowa w ust. 1.

Art.  150. Przystąpienie uczelni do spółki celowej

  • 1. Spółka celowa może zostać utworzona przez kilka uczelni publicznych albo kilka uczelni niepublicznych. Uczelnia publiczna może przystąpić do spółki celowej utworzonej przez inną uczelnię publiczną, a uczelnia niepubliczna może przystąpić do spółki celowej utworzonej przez inną uczelnię niepubliczną. Wspólnikami lub akcjonariuszami spółki celowej mogą być wyłącznie uczelnie.
  • 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, każda z uczelni może powierzyć spółce celowej zadania, o których mowa w art. 149  ust. 2, w drodze odrębnej umowy.

Art.  150a. Tworzenie przez uczelnie spółek celowych w celu komercjalizacji wyników badań naukowych

  • Uczelnie, w celu komercjalizacji wyników badań naukowych, prac rozwojowych oraz know-how związanego z tymi wynikami, a także w celu prowadzenia działań z zakresu transferu technologii i promocji nauki, realizowanych w ramach projektów finansowanych lub współfinansowanych ze środków publicznych, mogą tworzyć spółki celowe, w których udziałowcami lub wspólnikami mogą być instytuty badawcze, instytuty Sieci Łukasiewicz lub instytuty PAN.

Art.  151. Odesłanie do przepisów ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym

  • Do wykonywania czynności w zakresie komercjalizacji oraz do wniesienia wkładu do spółki celowej nie stosuje się przepisów art 38–41 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym.

Art.  152. Zakres uchwał senatu uczelni

  • 1. Senat uchwala:
    • 1) regulamin zarządzania prawami autorskimi, prawami pokrewnymi i prawami własności przemysłowej oraz zasad komercjalizacji, który określa w szczególności:
      • a) prawa i obowiązki uczelni, pracowników, doktorantów i studentów w zakresie ochrony i korzystania z praw autorskich, praw pokrewnych i praw własności przemysłowej,
      • b) zasady wynagradzania twórców,
      • c) zasady i procedury komercjalizacji,
      • d) zasady korzystania z majątku uczelni, wykorzystywanego do komercjalizacji, oraz świadczenia usług w zakresie działalności naukowej;
    • 2) regulamin korzystania z infrastruktury badawczej, który określa w szczególności:
      • a) prawa i obowiązki uczelni, pracowników, doktorantów i studentów w zakresie korzystania z infrastruktury badawczej przy prowadzeniu działalności naukowej,
      • b) zasady korzystania i ustalania opłat za korzystanie z infrastruktury badawczej do prowadzenia działalności naukowej przez podmioty inne niż wskazane w lit. a.
  • 2. W regulaminie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, senat uczelni publicznej określa ponadto:
    • 1) zasady podziału środków uzyskanych z komercjalizacji między twórcą będącym pracownikiem uczelni publicznej a tą uczelnią;
    • 2) zasady i tryb przekazywania uczelni publicznej przez pracownika, doktoranta i studenta informacji o wynikach działalności naukowej oraz o know-how związanym z tymi wynikami, informacji o uzyskanych przez pracownika środkach z komercjalizacji oraz zasady i tryb przekazywania przez pracownika przysługujących uczelni części środków uzyskanych z komercjalizacji;
    • 3) zasady i tryb przekazywania pracownikowi przez uczelnię publiczną:
      • a) informacji o decyzjach, o których mowa w art. 154  ust. 1 i 3, oraz
      • b) części przysługujących mu środków uzyskanych z komercjalizacji.

Art.  153. Odpowiednie stosowanie ustawy do wyników badań naukowych, prac rozwojowych i twórczości artystycznej

  • Do wyników:
    • 1) badań naukowych będących wynalazkiem, wzorem użytkowym, wzorem przemysłowym lub topografią układu scalonego, wyhodowaną albo odkrytą i wyprowadzoną odmianą rośliny,
    • 2) prac rozwojowych,
    • 3) twórczości artystycznej – powstałych w ramach wykonywania przez pracownika uczelni publicznej obowiązków ze stosunku pracy oraz do know-how związanego z tymi wynikami stosuje się przepisy art 154–157.

Art.  154. Przeniesienie praw do wyników działalności naukowej oraz know-how związanego z tymi wynikami

  • 1. Pracownik przekazuje uczelni publicznej informację o wynikach działalności naukowej oraz o know-how związanym z tymi wynikami. W przypadku złożenia przez pracownika oświadczenia o zainteresowaniu przeniesieniem praw do tych wyników i związanego z nimi know-how, uczelnia w terminie 3 miesięcy podejmuje decyzję w sprawie ich komercjalizacji.
  • 2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, pracownik może złożyć w formie pisemnej w terminie 14 dni od dnia przekazania uczelni publicznej informacji o wynikach działalności naukowej i związanym z nimi know-how. Termin, o którym mowa w ust. 1, biegnie od dnia złożenia oświadczenia.
  • 3. W przypadku podjęcia przez uczelnię publiczną decyzji o niedokonywaniu komercjalizacji albo po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, uczelnia jest obowiązana, w terminie 30 dni, do złożenia pracownikowi oferty zawarcia bezwarunkowej i odpłatnej umowy o przeniesienie praw do wyników działalności naukowej oraz know-how związanego z tymi wynikami, łącznie z informacjami, utworami wraz z własnością nośników, na których utwory te utrwalono, i doświadczeniami technicznymi, przekazanymi zgodnie z ust. 6 pkt 2. Umowę zawiera się w formie pisemnej, pod rygorem nieważności. Wynagrodzenie przysługujące uczelni za przeniesienie praw nie może być wyższe niż 5% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20  pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
  • 4. W przypadku nieprzyjęcia przez pracownika oferty zawarcia umowy, o której mowa w ust. 3, prawa do wyników działalności naukowej oraz know-how związanego z tymi wynikami, łącznie z informacjami, utworami wraz z własnością nośników, na których utwory te utrwalono, i doświadczeniami technicznymi, przekazanymi zgodnie z ust. 6 pkt 2, przysługują uczelni publicznej.
  • 5. Przepisy ust. 1–4 oraz art. 157  nie dotyczą przypadków, gdy działalność naukowa była prowadzona:
    • 1) na podstawie umowy ze stroną finansującą lub współfinansującą tę działalność, przewidującej zobowiązanie do przeniesienia praw do wyników działalności naukowej na rzecz tej strony lub na rzecz innego podmiotu niż strona umowy;
    • 2) z wykorzystaniem środków finansowych, których zasady przyznawania lub wykorzystywania określają inny niż w ustawie sposób dysponowania wynikami działalności naukowej oraz know-how związanym z tymi wynikami.
  • 6. Pracownik uczelni publicznej jest obowiązany do:
    • 1) zachowania poufności wyników działalności naukowej oraz know-how związanego z tymi wynikami,
    • 2) przekazania uczelni wszystkich posiadanych przez niego informacji, utworów wraz z własnością nośników, na których utwory te utrwalono, i doświadczeń technicznych potrzebnych do komercjalizacji,
    • 3) powstrzymania się od prowadzenia jakichkolwiek działań zmierzających do wdrażania wyników,
    • 4) współdziałania w procesie komercjalizacji, w tym w postępowaniach zmierzających do uzyskania praw wyłącznych – nie dłużej niż przez okres przysługiwania praw uczelni.

Art.  155. Uprawnienia pracownika uczelni w przypadku komercjalizacji

  • 1. W przypadku komercjalizacji pracownikowi przysługuje od uczelni publicznej nie mniej niż:
    • 1) 50% wartości środków uzyskanych przez uczelnię z komercjalizacji bezpośredniej, obniżonych o nie więcej niż 25% kosztów bezpośrednio związanych z tą komercjalizacją, które zostały poniesione przez uczelnię lub spółkę celową;
    • 2) 50% wartości środków uzyskanych przez spółkę celową w następstwie danej komercjalizacji pośredniej, obniżonych o nie więcej niż 25% kosztów bezpośrednio związanych z tą komercjalizacją, które zostały poniesione przez uczelnię lub spółkę celową.
  • 2. W przypadku komercjalizacji dokonanej przez pracownika, uczelni publicznej przysługuje 25% wartości środków uzyskanych przez pracownika z komercjalizacji, obniżonych o nie więcej niż 25% kosztów bezpośrednio związanych z tą komercjalizacją, które zostały poniesione przez pracownika.
  • 3. Przez koszty związane bezpośrednio z komercjalizacją rozumie się koszty zewnętrzne, w szczególności koszty ochrony prawnej, ekspertyz, wyceny wartości przedmiotu komercjalizacji i opłat urzędowych. Do kosztów tych nie wlicza się kosztów poniesionych przed podjęciem decyzji o komercjalizacji oraz wynagrodzenia, o którym mowa w art. 154  ust. 3.

Art.  156. Wynagrodzenie i udział w środkach uzyskanych z komercjalizacji

  • 1. Przepisy art. 154  i art. 155  w zakresie dotyczącym odpowiednio wysokości wynagrodzenia oraz udziału w środkach uzyskanych z komercjalizacji określają wysokość łącznego wynagrodzenia oraz udziału w tych środkach, przysługujących:
    • 1) pracownikom wchodzącym w skład zespołu badawczego – od uczelni publicznej;
    • 2) uczelni publicznej – od pracowników wchodzących w skład zespołu badawczego.
  • 2. Pracownik wchodzący w skład zespołu badawczego ma prawo dochodzić od uczelni publicznej przysługującej mu części udziału w środkach z komercjalizacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
  • 3. Pracownik wchodzący w skład zespołu badawczego odpowiada wobec uczelni publicznej za zobowiązania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, do wysokości przypadającego mu udziału we współwłasności wyników działalności naukowej oraz know-how związanego z tymi wynikami.

Art.  157. Umowa określająca prawa do wyników działalności naukowej i know-how

  • Po otrzymaniu od pracownika informacji o wynikach działalności naukowej oraz o know-how związanym z tymi wynikami, o których mowa w art. 153 , uczelnia publiczna oraz pracownik mogą, w sposób odmienny niż stanowi ustawa, określić w drodze umowy prawa do tych wyników lub sposób komercjalizacji tych wyników.

Art.  158. Odesłanie do przepisów innych ustaw

  • W sprawach nieuregulowanych ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1170) oraz ustawy z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213).

Art.  159. Tworzenie spółek kapitałowych

  • 1. Uczelnia, w celu realizacji przedsięwzięć z zakresu infrastruktury badawczej lub zarządzania nimi, może utworzyć spółki kapitałowe, a także przystępować do nich, wspólnie z innymi uczelniami, instytutami badawczymi, instytutami PAN, Centrum Łukasiewicz, instytutami Sieci Łukasiewicz lub innymi podmiotami.
  • 2. Decyzję o utworzeniu spółki, o której mowa w ust. 1, lub przystąpieniu do niej podejmuje rektor za zgodą senatu.
  • 3. Uprzedniego zgłoszenia ministrowi wymaga:
    • 1) utworzenie przez uczelnię publiczną spółki, o której mowa w ust. 1, z podmiotem innym niż uczelnia publiczna, instytut badawczy, instytut PAN, Centrum Łukasiewicz lub instytut Sieci Łukasiewicz;
    • 2) przystąpienie przez uczelnię publiczną do spółki, o której mowa w ust. 1, której wspólnikiem lub akcjonariuszem jest podmiot inny niż uczelnia publiczna, instytut badawczy, instytut PAN, Centrum Łukasiewicz lub instytut Sieci Łukasiewicz.
  • 4. Minister, w terminie 45 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może wnieść sprzeciw wobec zamiaru dokonania czynności, o której mowa w ust. 3.
  • 5. Dokonanie czynności, o której mowa w ust. 3, może nastąpić, jeżeli minister nie wniósł sprzeciwu w terminie. Zgłoszona czynność niedokonana w ciągu roku od dnia doręczenia zgłoszenia wymaga nowego zgłoszenia.
  • 6. Podmiot inny niż uczelnia publiczna, instytut badawczy, instytut PAN, Centrum Łukasiewicz lub instytut Sieci Łukasiewicz może posiadać w spółce, o której mowa w ust. 1, której wspólnikiem lub akcjonariuszem jest uczelnia publiczna, akcje lub udziały stanowiące łącznie nie więcej niż 25% kapitału zakładowego, a w przypadku prostej spółki akcyjnej – 25% ogólnej liczby akcji lub ogólnej liczby głosów.

Art.  159a. Odpowiednie stosowanie przepisów ustawy do cmkp, pracowników i doktorantów

  • Przepisy art 148–159 w zakresie, w jakim dotyczą uczelni publicznych, ich pracowników i doktorantów, stosuje się odpowiednio do CMKP, jego pracowników i doktorantów.

Art.  160. Studia podyplomowe

  • 1. Studia podyplomowe trwają nie krócej niż 2 semestry i umożliwiają uzyskanie kwalifikacji cząstkowych na poziomie 6, 7 albo 8 PRK.
  • 2. Program studiów podyplomowych określa efekty uczenia się dla kwalifikacji cząstkowych uwzględniające charakterystyki drugiego stopnia PRK na poziomie 6, 7 albo 8 PRK określone w przepisach wydanych na podstawie art. 0_7 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji oraz umożliwia uzyskanie co najmniej 30 punktów ECTS.
  • 3. Uczestnikiem studiów podyplomowych może być osoba, która posiada kwalifikację pełną co najmniej na poziomie 6 uzyskaną w systemie szkolnictwa wyższego i nauki.
  • 4. Osoba, która ukończyła studia podyplomowe, otrzymuje świadectwo ukończenia tych studiów. Wzór świadectwa określa podmiot prowadzący te studia.

Art.  161. Kształcenie specjalistyczne

  • 1. Kształcenie specjalistyczne trwa nie krócej niż 3 semestry i umożliwia uzyskanie kwalifikacji pełnej na poziomie 5 PRK.
  • 2. Program kształcenia specjalistycznego określa efekty uczenia się z uwzględnieniem uniwersalnych charakterystyk pierwszego stopnia określonych w ustawie z dnia 22 grudnia 2015 r. o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji oraz charakterystyk drugiego stopnia określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 0_7 ust. 2 tej ustawy. Program przewiduje zajęcia kształtujące umiejętności praktyczne.
  • 3. Warunkiem ukończenia kształcenia specjalistycznego jest uzyskanie efektów uczenia się określonych w programie kształcenia specjalistycznego.
  • 4. Osoba, która ukończyła kształcenie specjalistyczne, otrzymuje świadectwo dyplomowanego specjalisty albo świadectwo dyplomowanego specjalisty technologa. Wzory świadectw określa uczelnia.
  • 5. Przepisów ust. 1–4 nie stosuje się do kształcenia w zawodach, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46  ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie których ministrem właściwym jest minister właściwy do spraw zdrowia.

Art.  162. Dokument potwierdzający ukończenie kształcenia

  • Osoba, która ukończyła inną formę kształcenia, otrzymuje dokument potwierdzający ukończenie tej formy kształcenia. Rodzaj i wzór dokumentu określa podmiot prowadzący tę formę kształcenia.

Art.  163. Opłaty i uwierzytelnianie dokumentów o przebiegu studiów podyplomowych i innych form kształcenia

  • 1. Studia podyplomowe lub inne formy kształcenia mogą być prowadzone przez uczelnię, instytut badawczy, instytut PAN oraz CMKP, a kształcenie specjalistyczne – przez uczelnię zawodową.
  • 2. Za kształcenie na studiach podyplomowych, kształcenie specjalistyczne lub kształcenie w innych formach można pobierać opłaty.
  • 3. Dokumenty wydawane w związku z przebiegiem lub ukończeniem studiów podyplomowych i kształcenia specjalistycznego, przeznaczone do obrotu prawnego z zagranicą, są uwierzytelniane na wniosek zainteresowanego. Przepis art. 78  ust. 2 stosuje się odpowiednio.
  • 4. Dyrektor NAWA uwierzytelnia:
    • 1) świadectwa ukończenia studiów podyplomowych;
    • 2) duplikaty dokumentów, o których mowa w pkt 1;
    • 3) zaświadczenia o ukończeniu studiów podyplomowych.
  • 5. Dokumenty inne niż wymienione w ust. 4 uwierzytelnia podmiot, który je wydał.
  • 6. Za uwierzytelnienie pobiera się opłatę.

Art.  164. Rozporządzenie w sprawie dokumentów potwierdzających ukończenie studiów podyplomowych i innych form kształcenia

  • Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze rozporządzenia:
    • 1) niezbędne elementy świadectwa ukończenia studiów podyplomowych, świadectwa dyplomowanego specjalisty oraz świadectwa dyplomowanego specjalisty technologa,
    • 2) sposób uwierzytelniania dokumentów, o których mowa w art. 163  ust. 3, przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą,
    • 3) wysokość i sposób pobierania opłat za uwierzytelnianie dokumentów przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą – mając na uwadze konieczność zapewnienia kompletności informacji zawartych w tych dokumentach, szczególne znaczenie dokumentów przeznaczonych do obrotu prawnego z zagranicą, a także adekwatność wysokości opłat do kosztów.

Art.  165. Federacja

  • 1. Federację mogą utworzyć:
    • 1) publiczna uczelnia akademicka z publiczną uczelnią akademicką, instytutem badawczym, instytutem PAN lub instytutem międzynarodowym;
    • 2) niepubliczna uczelnia akademicka z niepubliczną uczelnią akademicką.
  • 2. Federację tworzy się w celu wspólnego prowadzenia działalności naukowej przez podmioty, o których mowa w ust. 1, zwane dalej „jednostkami uczestniczącymi”.
  • 3. Jednostki uczestniczące mogą powierzyć federacji realizowanie innych zadań określonych w statucie federacji, w szczególności:
    • 1) kształcenie doktorantów,
    • 2) nadawanie stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki,
    • 3) komercjalizację wyników działalności naukowej oraz know how związanego z tymi wynikami – z wyłączeniem kształcenia na studiach, na studiach podyplomowych i kształcenia w innych formach.
  • 4. Jednostki uczestniczące zapewniają środki finansowe na realizację zadań, o których mowa w ust. 2 i 3, oraz na pokrycie kosztów funkcjonowania federacji.
  • 5. W skład federacji wchodzą co najmniej 2 jednostki uczestniczące.
  • 6. Uczelnia, instytut badawczy, instytut PAN i instytut międzynarodowy mogą być jednostką uczestniczącą tylko w jednej federacji.
  • 7. Jednostka uczestnicząca i federacja nie mogą prowadzić działalności konkurencyjnej.

Art.  166. Statut federacji

  • 1. Federację tworzy się na wniosek jednostek uczestniczących.
  • 2. Projekt pierwszego statutu federacji podlega uzgodnieniu z ministrem, a w przypadku gdy jednostka uczestnicząca jest nadzorowana przez inny organ – wymaga również uprzedniego zasięgnięcia opinii tego organu.
  • 3. Utworzenie federacji wymaga zatwierdzenia jej statutu przez organy jednostek uczestniczących właściwe do uchwalenia ich statutów.
  • 4. Statut federacji określa w szczególności:
    • 1) nazwę i siedzibę federacji;
    • 2) jednostki uczestniczące;
    • 3) zasady wspólnej realizacji zadań federacji, o których mowa w art. 165  ust. 2 i 3;
    • 4) sposób powoływania i odwoływania, zakres zadań i sposób działania organów federacji;
    • 5) liczbę członków zgromadzenia federacji;
    • 6) zasady korzystania z obiektów i urządzeń federacji lub jednostek uczestniczących;
    • 7) jednostkę uczestniczącą uprawnioną do otrzymania środków finansowych na kształcenie doktorantów – jeżeli jest ono prowadzone przez federację;
    • 8) zasady udziału w pokrywaniu kosztów działalności federacji;
    • 9) obowiązki jednostek uczestniczących w przypadku likwidacji federacji, w tym udział w kosztach likwidacji oraz zasady wstąpienia jednostek uczestniczących w prawa i obowiązki federacji, w tym prawa i obowiązki wynikające z decyzji administracyjnych.
  • 4a. Projekt zmiany statutu federacji podlega uzgodnieniu z ministrem, a w przypadku gdy jednostka uczestnicząca jest nadzorowana przez inny organ – wymaga również uprzedniego zasięgnięcia opinii tego organu. Uzgodniony projekt zmiany statutu federacji wymaga zatwierdzenia przez organy jednostek uczestniczących właściwe do uchwalenia ich statutów, a następnie uchwalenia przez zgromadzenie federacji.
  • 4b. Projekt zmiany statutu federacji składa się do ministra niepóźniej niż 6 miesięcy przed planowanym wejściem zmiany w życie.
  • 4c. Federacja udostępnia statut w BIP na swojej stronie podmiotowej.
  • 5. Federację tworzy, likwiduje, zmienia jej skład lub nazwę minister, w drodze decyzji administracyjnej.

Art.  167. Status prawny federacji

  • 1. Federacja posiada osobowość prawną.
  • 2. W nazwie federacji mogą być użyte wyrazy, o których mowa w art. 16  ust. 1, 2 i 3.
  • 3. Pracownicy jednostek uczestniczących pozostają ich pracownikami.

Art.  168. Rejestr federacji

  • 1. Federacja nabywa osobowość prawną z chwilą wpisu do rejestru federacji, zwanego dalej „rejestrem”.
  • 2. Rejestr prowadzi minister w systemie, o którym mowa w art. 342  ust. 1.
  • 3. Rejestr obejmuje:
    • 1) numer wpisu do rejestru;
    • 2) datę wpisu;
    • 3) skład, nazwę i siedzibę federacji;
    • 4) datę wykreślenia z rejestru.
  • 4. Federacja, w terminie 14 dni, zawiadamia ministra o zmianie siedziby.
  • 5. Minister dokonuje wpisu danych do rejestru z urzędu.
  • 6. Wpis polega na wprowadzeniu do systemu danych zawartych w ostatecznej decyzji, o której mowa w art. 166  ust. 5.
  • 7. Rejestr jest jawny.

Art.  169. Organy federacji i zadania prezydenta

  • 1. Organami federacji są prezydent oraz zgromadzenie federacji. Statut może przewidywać również inne organy federacji.
  • 2. Do zadań prezydenta należą sprawy dotyczące federacji, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji zgromadzenia federacji.
  • 3. Do zadań prezydenta należy w szczególności:
    • 1) reprezentowanie federacji;
    • 2) zarządzanie federacją;
    • 3) wykonywanie czynności z zakresu prawa pracy w stosunku do pracowników federacji;
    • 4) prowadzenie gospodarki finansowej federacji;
    • 5) zapewnianie wykonywania przepisów obowiązujących w federacji.

Art.  170. Zadania zgromadzenia federacji

  • 1. Do zadań zgromadzenia federacji należy:
    • 1) uchwalanie zmian statutu;
    • 2) monitorowanie gospodarki finansowej federacji;
    • 3) przeprowadzanie oceny funkcjonowania federacji;
    • 4) formułowanie rekomendacji dla prezydenta w zakresie wykonywanych przez niego zadań;
    • 5) nadawanie stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki;
    • 6) wykonywanie innych zadań określonych w statucie.
  • 2. W ramach monitorowania gospodarki finansowej federacji zgromadzenie federacji:
    • 1) opiniuje plan rzeczowo-finansowy;
    • 2) zatwierdza sprawozdanie z wykonania planu rzeczowo-finansowego;
    • 3) zatwierdza sprawozdanie finansowe.
  • 3. Zadanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, może być wykonywane przez określony w statucie inny organ federacji albo organ jednostki uczestniczącej. Statut może określić tylko jeden organ dla danej dyscypliny.
  • 4. W ramach wykonywania zadań zgromadzenie federacji może żądać wglądu do dokumentów federacji.

Art.  171. Wymogi wobec prezydenta i członka zgromadzenia federacji

  • 1. Prezydentem i członkiem zgromadzenia federacji może być osoba, która spełnia wymagania określone w art. 20  ust. 1.
  • 2. Osoba powołana na funkcję prezydenta jest zatrudniana w federacji.
  • 3. Pierwszego prezydenta powołuje minister, na wniosek jednostek uczestniczących, na okres 6 miesięcy i nawiązuje z nim stosunek pracy.
  • 4. Do prezydenta i członka zgromadzenia federacji stosuje się odpowiednio przepis art. 20  ust. 4.

Art.  172. Działalność gospodarcza federacji

  • 1. Federacja może prowadzić działalność gospodarczą wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo od działalności, o której mowa w art. 165  ust. 2, w zakresie i formach określonych w statucie, w szczególności przez tworzenie spółek kapitałowych.
  • 2. Federacja jest zwolniona z opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa, z wyjątkiem opłat określonych w przepisach o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa.

Art.  173. Ewaluacja jakości działalności naukowej federacji

  • 1. Jakość działalności naukowej prowadzonej przez federację podlega ewaluacji po upływie dwóch pełnych okresów objętych ewaluacją, licząc od dnia utworzenia federacji, chyba że statut federacji zawiera postanowienia przewidujące wcześniejsze przeprowadzenie ewaluacji w stosunku do federacji.
  • 1a. Do dnia przeprowadzenia po raz pierwszy ewaluacji jakości działalności naukowej prowadzonej przez federację ewaluację przeprowadza się w stosunku do jednostek uczestniczących na zasadach obowiązujących je przed dniem utworzenia federacji.
  • 2. Ewaluację jakości działalności naukowej prowadzonej przez federację przeprowadza się w ramach dyscypliny, jeżeli jednostki uczestniczące zatrudniały łącznie według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok przeprowadzenia ewaluacji co najmniej 12 pracowników prowadzących działalność naukową w danej dyscyplinie, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem tej działalności. 3.Na potrzeby ewaluacji jakości działalności naukowej prowadzonej przez federację uwzględnia się oświadczenia pracowników jednostek uczestniczących, prowadzących działalność naukową w danej dyscyplinie upoważniające daną jednostkę uczestniczącą do zaliczenia danego pracownika do liczby pracowników, o których mowa w art. 265  ust. 4, złożone niepóźniej niż do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rok przeprowadzenia ewaluacji. Oświadczenie można złożyć tylko w jednej jednostce uczestniczącej i w nie więcej niż 2 dyscyplinach, o których mowa w art. 343  ust. 7.
  • 4. W przypadku ewaluacji jakości działalności naukowej prowadzonej przez federację kategorie naukowe, o których mowa w art. 269  ust. 1, przyznaje się federacji.
  • 5. Federacja jest podmiotem uprawnień związanych z posiadaniem kategorii naukowej w zakresie:
    • 1) nadawania stopni naukowych lub stopni w zakresie sztuki;
    • 2) kształcenia doktorantów;
    • 3) przystępowania do konkursów, o których mowa w art. 387  ust. 1 i art. 396  ust. 1.
  • 5a. Federacja jest podmiotem uprawnień związanych z posiadaniem uprawnienia nadanego w trybie określonym w art. 226a  ust. 1 w zakresie:
    • 1) nadawania stopni naukowych lub stopni w zakresie sztuki;
    • 2) kształcenia doktorantów.
  • 6. Od dnia utworzenia federacji do dnia uzyskania przez nią kategorii naukowej federacja jest podmiotem uprawnień związanych z posiadaniem przez jednostki uczestniczące kategorii naukowych w zakresie, o którym mowa w ust. 5 pkt 1 i 2. W przypadku gdy jednostki uczestniczące posiadają kategorie naukowe w tych samych dyscyplinach, federacja jest podmiotem uprawnień wynikających z najwyższej z tych kategorii.
  • 7. Jednostka uczestnicząca będąca uczelnią jest podmiotem uprawnień związanych z posiadaniem przez federację kategorii naukowej w zakresie:
    • 1) nazwy uczelni;
    • 2) uprawnień związanych z tworzeniem studiów oraz potwierdzaniem efektów uczenia się.
  • 8. Na potrzeby algorytmów, o których mowa w art. 368 , przyjmuje się, że jednostka uczestnicząca posiada kategorię naukową w danej dyscyplinie przyznaną federacji, o ile zatrudniała łącznie według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok, w którym dokonywany jest podział środków finansowych, co najmniej 12 pracowników prowadzących działalność naukową w tej dyscyplinie, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie.
  • 9. W przypadku likwidacji federacji po uzyskaniu przez nią kategorii naukowej w danej dyscyplinie jednostka uczestnicząca zachowuje tę kategorię naukową albo uprawnienie nadane federacji w trybie określonym w art. 226a  ust. 1 w tej dyscyplinie, jeżeli na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego rok likwidacji federacji zatrudniała co najmniej 12 pracowników prowadzących działalność naukową w tej dyscyplinie, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy związanej z prowadzeniem działalności naukowej w tej dyscyplinie. Do zachowania kategorii naukowej przez jednostkę uczestniczącą stosuje się przepis art. 269  ust. 2.

Art.  174. Likwidacja federacji

  • Minister likwiduje federację w przypadku: nieuzyskania przez nią kategorii naukowej A+, A albo B+ w co najmniej 1 dyscyplinie albo nieprzystąpienia przez nią do ewaluacji jakości działalności naukowej w terminie, o którym mowa w art. 173  ust. 1.

Art.  175. Nadzór na federacjami

  • 1. Minister sprawuje nadzór nad federacjami.
  • 2. Minister może nałożyć na federację administracyjną karę pieniężną w wysokości do 50 000 zł w przypadku:
  • 3. Wpływy z kar, o których mowa w ust. 2, stanowią dochód budżetu państwa.

Art.  176. Odpowiednie stosowanie przepisów ustawy do federacji